We zijn bang voor de beer, maar hebben geen oog voor de aanschuifelende slang. We zijn bang voor de Islam, voor het moslimterrorisme. Terecht nemen we de nodige veiligheidsmaatregelen, maar we zien niet hoe we daardoor geruisloos onze vrijheid prijsgeven en terechtkomen in de slangenkuil van een politiestaat. Door onze vrijheid te beschermen leveren we onze vrijheden in. Ongemerkt koersen we af op een hardvochtig, neo-Romeins regiem, eventueel afgedekt met een deken van neo-Grieks religieus humanisme. Bewust of onbewust verlangen we naar een nieuwe, sterke politieke leider, een neo-Romeinse caesar Augustus. Desnoods accepteren we een neo-Griekse dictator als Antiochus Epifanes, het prototype van de Antichrist. Het is tijd, een tijdstip, om wakker te worden!
Er is gezegd: ‘de Islam is niet het probleem, maar een symptoom van het probleem’. Hét probleem is de leegte in de publieke ruimte, de ‘God’-loosheid in onze cultuur: de leegte van Israëls God. Hét probleem is de doofheid voor Zijn Onderwijzing, voor Zijn Torah. Het is deze leegte die andere religies aanzuigt, zoals de Islam en vooral ook de ‘nieuwe universele wereldreligie’.
(zie ook “chanukah-tegenover-de-nieuwe-universele-religie”)