Shechieta is de Hebreeuwse naam voor kosher slachten. Voordat een dier gegeten kan worden moet aan minstens drie voorwaarden worden voldaan:
1. Is het een toegestane diersoort om te eten voor de mens?
2. De rituele slager/schocheed moet zich o.a aan specifieke slachtregels houden: vlijmscherp mes zonder kartels waarmee in één haal de halsslagader wordt doorgesneden (dier heeft dan heel snel geen bewustzijn meer).
3. Strenge post-mortum inspecties: men controleert o.a. of de organen gezond zijn en men verwijdert sommige vetten en spieren, in navolging van Leviticus 7: 23 .
Een slacht zien was voor mij een ingrijpend gebeuren. Je ziet een dier sterven in feite voor jouw buikgenot. In de jaren ’80 ben ik eens een ochtend wezen kijken naar een koshere slacht in Amsterdam. Voordat de schocheed/rituele slager aan de beurt was werden er nog een paar koeien geslacht op de ‘eigentijdse’ wijze. De dieren kregen een schot/pin in het hoofd geschoten en zakten toen door de knieën. Bij de koshere slacht werden de dieren in een tuimelrad vastgezet, spreekt men een bracha/zegening uit en ja, het bloed vloeide er met grote snelheid uit bij die ene haal.
Stieren vanaf ongeveer 650 kilo slacht men niet omdat men deze giganten doorgaans niet in één keer de keel kan doorsnijden.
Ondanks dat het allemaal geen pretje was om te zien en sommige dieren stuiptrekkingen vertoonden, ervoer ik de koshere slacht als een respectvolle/waardige manier van slachten. Andere dieren konden de slacht niet zien en er was daarom mogelijk weinig geloei/geblaat te horen. Als varkens geslacht worden is het een gegil van jewelste…..
Het bloed moet wegvloeien. Bloed staat voor ‘leven’ en meerdere malen schrijft God ons voor geen bloed te eten/drinken (Leviticus 7:27) omdat daar de ziel van het dier/levend wezen in zit.
Tegen Kain zegt God: ‘de stem van bloed van uw broer Havel schreeuwt het uit tot Mij, vanuit de aarde’. Bloed – in het Hebreeuws דם dam – kostbaar lichaamsvocht, met een Aleph ervoor – de א verwijst naar אלחים ‘élohim God die Zich de Aleph א noemt (Openbaring 22:13( is het אדם ‘ádam, mens: het wonderlijke wezen dat naar Zijn Beeld is gemaakt. De eerste slachter is God Zelf als hij na de zondeval van Adam en Chavah een dier doodt en van de huid kleding/bedekking maakt voor de mens.
In deze tijd bediscussieert men in ons land het verbod op rituele slacht. Men wil dat de dieren eerst verdoofd worden. We zullen de discussie hier in TijdStip niet veel verder voeren ook al hebben wij een uitgesproken mening hierover…… maar een paar opmerkingen maken we wel
De hele scheefgetrokken discussie is deels huichelachtig. Dierenleed moet natuurlijk voorkomen worden. Dat zijn ook Bijbelse voorschriften. Tenach schrijft o.a. de mens voor eerst de dieren te eten te geven en dan pas zelf te eten, hen niet te overbelasten en hen een rustdag per week te geven (de shabat). Ook mogen eieren niet geraapt worden en de moeder tegelijk gedood.
Maar waarom mogen vandaag de dag kreeften en mosselen wel levend in een kokende pan water gegooid worden en eet men oesters zo goed als levend? Waarom, nog veel verschrikkelijker, verdooft men een ongeboren kindje van meer dan 5 weken niet eerst voordat het door een arts in stukken gesneden wordt in het ingewand van de moeder? Dat is de realiteit van een abortus! Vandaag de dag is de baarmoeder de meest onveilige plek ter wereld voor de mens omdat daar de meeste slachtoffers vallen. Honderdduizenden per jaar. Baarmoeder in het Hebreeuws is rechem, רחם de plek waar een kind barmhartigheid, rechamiem, zou moeten ontvangen en het aangenaam warm, cham חם is…)
Wie hoor je daarover hardop praten bij de partij voor de dieren? Huichelarij dus?
Zodra de Nazi’s in 1940 het in Nederland voor het zeggen kregen werd de koshere slacht verboden. Dat feit alleen al geeft een vervelende associatie en men vraagt zich terecht af of er niet meer achter zit om de rituele slacht te verbieden. De volgende stap van de Nazi’s was het verbieden van de besnijdenis, omdat men die mishandeling nog veel pijnlijker vond dan een verdovingsprik voor een varken. In medische kringen, ook in Nederland groeit de weerstand tegen deze rituele vorm van ‘kindermishandeling’. Nederland, let op Uw zaak!
Yaïr