In een ‘koshere’ keuken scheidt men o.a melk- van vleesproducten. Er is speciaal keukengerei en servies voor melk- en vleeskost. Dat is even wennen maar zeker niet onmogelijk. Het is een uitdaging daar mee bezig te zijn en het scherpt constant het bewustzijn van handelen wanneer men zich aan deze kashroetregels houdt. Zijn het wetjes? Als het gaat om welke vleesproducten geschikt zijn voor de mens en welke niet, leze men o.a Leviticus 11.
Tenach, de Hebreeuwse Bijbel/OT, schrijft niets over gescheiden serviesgoed en het verbod op het eten van vlees tegelijk met melk komt niet expliciet voor.
Wat wel in de Torah staat is dat men het bokje niet mag koken in de melk van de moeder. Dit staat 3 x in Tenach: Ex 23:19, ex. 34:26 en in Deut.
Waarom niet? Ten eerste omdat het wreed is. Nachmanides, een Joodse geleerde stelde dat de Bijbel ons een duidelijke les leert: melk is bedoeld om het leven in stand te houden en dat vlees het einde van een dierenleven betekent. Vlees en melk moet je daarom niet tegelijk consumeren. Een tweede reden is dat de volkeren om Kanaän heen wel deze gruwelijke praktijken deden.
Door het jong te koken in die bijzondere voedzame melk voldeed men destijds aan vruchtbaarheidsrituelen.
Vreemd genoeg staat er in Bereshiet/Genesis 18 vers 8, dat Abraham de drie Gasten die onverwachts bij hem op bezoek kwamen om de geboorte van Jitschak/Izaak aan te kondigden, hen zowel melk- als vleeskost voorzet (in die volgorde!) en dat zij aten. Nu zou men kunnen redeneren dat omdat Abraham allereerst Sarah broodkoeken had laten maken (vers 6) de gasten dit brood vooraf aten met de boter en melk en daarna pas het vlees nuttigden.
De Joodse traditie kent de scheiding van melk en vlees al heel lang en men maakt ook verschil in wachttijd met eten tussen melk- en vleeskost. Zo mag men in Nederland bv. na het eten van melk vrijwel direct vlees eten. Maar wacht men tussen vlees en melkkost eten een uur. Melk gaat sneller door ons darmstelsel heen dan vlees en daarom het verschil in tijd. ‘Verschillende rabbijnen hebben verschillende meningen’ en zo komt het dat men in Israël 3 uur wacht tussen melk en vlees eten en tussen vlees- en melk 6 uur. Nederland is op dit punt het ‘vrijst’ zou je zeggen…
‘Technisch’ gezien zou het eten van vlees en melk tegelijk ijzer afbreken in het lichaam. Is de scheiding dan toch zo gek nog niet?
Een goede vriendin van ons die jaren in Israël woonde kan dat bevestigen en zegt dat zij als verpleegster amper Israëliërs tegenkwam met ijzergebrek (wetenschappelijk?). En vis dan? Geen vlees en geen melk. Vis eet men bv. vooraf bij een vleesmaaltijd maar dan niet in roomboter gebakken uiteraard :-) Bete’avon, eet smakelijk.
Melkspijzen met ‘Pinksteren’!
Traditiegetrouw eten de Joden met Pesach vleesgerechten en met Shabhuoth melkproducten. Met Pesach herinnert men het pesachlam dat stierf en wiens bloed aan de deurposten een teken tot leven was voor de Israëlieten in het land Gosen/Egypte. Bevrijding en vlees eten horen wel een beetje bij elkaar. Vlees eten is luxe en een feestelijk gebeuren!
Met Shabhuoth/Wekenfeest eet men daarentegen vooral melkkost. Niet dat er geen feestgevoel mag zijn en dat daarom het vlees op de dis ontbreekt, maar er bleef altijd een naar gevoel hangen n.a.v. de ‘gouden kalf affaire’. Vandaar dat men geen vlees eet.
Een andere reden die ik ook wel eens hoorde is dat het volk zo onder in indruk was van de Almachtige Aanwezigheid van de God der Hebreeën en het gehele gebeuren met aardbevingen en shofargeluid in de lucht dat zij helemaal geen tijd hadden gehad of veel te veel tijd hadden besteed om hun voedsel goed te bereiden? (bewaren/ te bewerken) en dat de melk zuur was geworden. Zij maakten daarvan o.a kaasproducten. Ach ja, wat zijn tradities…
Hartelijke kaaskopgroet van Yaïr