Het Hebreeuwse woord voor Loofhuttenfeest‭ ‬סוכות‭ (‬sukoth‭) ‬is het meervoud van‭ ‬סכה‭ (‬sukáh‭: ‬hut‭) ‬dat samenhangt met het werkwoord‭ ‬סכה‭ (‬sákáh‭: ‬vlechten‭, ‬bedekken‭, ‬beschutten‭). ‬De eerste keer dat het woord voorkomt is in Genesis 33:17‭. ‬Na de ontmoeting met Ezau en nog vóór het overtrekken van de Jordaan‭, ‬bouwt‭ (‬‘vlecht’‭) ‬Jacob hutten‭ (‬van twijgen e.a‭.) ‬voor zijn schapen‭: ‬Sukoth‭ ‬noemt hij deze laatste halte vóór het Beloofde Land‭. ‬Als Israël is weggetrokken uit Egypte is de eerste halte op weg naar hun definitieve Tehuis ook een plaats met de naam‭ ‬Sukoth‭ (‬Ex.12:37‭). ‬Maar eerst zal het Gods volk veertig jaar moeten huizen in dit soort schapenverblijven om te leren leven als schapen‭ ‬die Hij weidt‭ (‬Ps. 95:7‭). ‬Diepzinnig is gebruik van het werkwoord‭ ‬סכה‭ ‬in Ps.139‭ ‬vers 13‭: ‬‘gij hebt mij in de schoot van mijn moeder‭ ‬geweven‭ (‬of beter‭: ‬‘gevlochten’‭). ‬Vers 15‭: ‬‘als een borduursel gewrocht’‭ (‬St.Vert‭.). ‬Dit kunstig‭ ‬‘gevlochten’‭ ‬lichaam‭, ‬deze‭ ‬sukah‭ ‬is bestemd om een woonplek voor God te zijn‭ (‬1‭ ‬Cor‭. ‬3:16‭; ‬6:19‭): ‬Hij wil wonen in een‭ ‬‘sukah’‭, ‬in dit‭ ‬‘schamele onderkomen’‭. ‬