Het Christendom dat begon als een binnen-Joodse beweging, werd een buiten-Joodse organisatie en uiteindelijk een anti-Joodse beweging
Helaas is er behalve het oud-heidense, gewelddadige, het wetenschappelijke, politieke en religieuze, ook Christelijk antisemitisme. Ja, het is verschrikkelijk beschamend en triest om te constateren dat juist de allerergste en de meest omvangrijkste verdrukking en vervolging van het Joodse volk in de loop der eeuwen heeft plaats gevonden in het Christelijk katholieke en protestantse Europa met een onvoorstelbare climax in de moord op de Zes Miljoen, 70 jaar geleden. Dat laatste gebeurde weliswaar onder leiding van nazi’s die zich hadden laten inspireren door het oud-germaanse heidendom – in lijn met Psalm 83 – maar het gebeurde tegelijk met behulp van talloze Christelijke bestuurders en hun handlangers: burgemeesters, ambtenaren van de burgerlijke stand, politiemensen, kampbeheerders, kampbeulen etc., én met de stille of openlijke steun van bisschoppen, predikanten en miljoenen gewone kerkgangers. Hoe is het mogelijk! Wat zit hier achter of hieronder, wat is de wortel van het Christelijke antisemitisme? Om dat te ontdekken is het goed eerst meer zicht te krijgen op de originele verhouding tussen Jodendom en Christendom.
Christendom een binnen-Joodse beweging
In het artikel ‘Christendom tegenover Jodendom als Eva tegenover Adam’ verderop in dit magazine vindt U een meer uitvoerige uiteenzetting over de eigen, unieke positie van het Christendom ten opzichte van het Jodendom. Hieronder een heel korte samenvatting. Bijbels gezien is het onbetwistbaar dat het Christendom ontstaan is uit het Jodendom. Jêhóshua`, de Man van Nazareth, was volop een Joodse man, geboren uit een Joodse moeder. Even daargelaten dat daarmee niet alles gezegd is. Volgens het Nieuwtestamentisch getuigenis is Jêhóshua` de belichaming van het Woord (Joh.1:1,14, zie verder het genoemde artikel). Dat neemt niet weg, dat Jêhóshua` volop een Joodse man was en ook zijn leerlingen waren zonder uitzondering Joodse mensen. Het Christendom is begonnen als een binnen-Joodse beweging, ten dienste van het Jodendom, ten dienste van hun roeping om een licht voor de volken te zijn, om de gojim voor te gaan in de liturgie van Israël’s God en hen de Torah voor te leven, de Unieke Richtlijnen voor het ordenen van de tijd en het aardse bezit tot welzijn en welvaart voor allen, tot ‘vrede op aarde’. Een binnen-Joodse beweging, niet om Joden te bekeren tot een nieuwe wereldwijde godsdienst, maar om hen te inspireren tot het innemen van hun unieke, profetische, koninklijke en priesterlijke (kortom Messiaanse) positie te midden van de volken. Hen inspireren zoals een vrouw haar man kan inspireren en aanvuren om te zijn die hij ís en te doen wat zijn roeping is.
Maar wat is er gebeurd? Het ongelooflijke is gebeurd: deze binnen-Joodse beweging is geëindigd in een anti-Joodse beweging. Hoe is dat mogelijk? Het is aannemelijk om te stellen dat het Christelijk antisemitisme een vorm is van anti-Torahisme. Anders gezegd: het Christelijk antisemitisme ligt in de lijn van het oermenselijke verzet, de oerrebellie van ‘Eva’ die haar eigen gang gaat en geen gehoor geeft aan Gods Onderwijzing, aan Zijn Torah. Een Torah die God rechtstreeks aan Adam had geopenbaard en die voor hem samengevat werd in één korte zin: ‘van alle bomen mag U eten, behalve van één’. ‘Alles min één’ is de kortst mogelijke samenvatting van de Mozaïsche Torah: alle dagen zijn voor U behalve één, de Shabbat, alle vruchten uit Gods schepping zijn voor U behalve de éérstelingen, alle inkomsten mag U voor Uzelf behalve één-tiende, etc. Maar de mens ‘Eva’ laat zich verleiden door valse redeneringen, door slimme slangtaal: wij als kroon van de schepping kunnen juist nog een veel hoger niveau bereiken, als we zonder al die uiterlijke gebodjes en regeltjes gewoon de stem van ons eigen hart gaan volgen en afgaan op wat we zelf zien en voelen, dan komen we op het niveau van God Zelf.
Het Christendom heeft net als ‘Eva’ zich laten verleiden door valse redeneringen: de Torah is door Jêhóshua` vervuld en dus afgeschaft, en daarom mogen wij in tegenstelling tot de Joden die weigeren in Jêhóshua` te geloven, nu in vrijheid leven volgens de wet van de Liefde. En omdat die oude Torah, met al die strakke richtlijnen volledig uit de tijd is, is in feite ook het Joodse volk als drager van die Torah volledig overbodig en is ook een aparte Joodse staat niet meer nodig!
In plaats van het Jodendom, als de wettige, mannelijke partner te inspireren en aan te vuren om zijn positie in te nemen en de Goddelijke Torah met zijn unieke ordeningen voor welzijn, welvaart en wereldvrede waar in wezen alle volken naar hunkeren, voor te leven, is het Christendom zich gaan afkeren van het Jodendom, is het zich zelfstandig gaan organiseren en heeft het zich gekoppeld aan Israël’s vijanden, aan de oude Grieken en Romeinen.
Zo is het Christendom van een binnen-Joodse beweging eerst een buiten-Joodse en tenslotte en anti-Joodse beweging geworden, erger en fanatieker dan de oude vijanden, de oude heidenen, de Grieken en Romeinen.