Ziekte is net als duisternis of schemering geen zelfstandig bestaande grootheid. Zoals het duister afwezigheid is van licht, is ziekte afwezigheid van gezondheid of heelheid. Heelheid is er als naar binnen en naar buiten en naar Boven alle verbindingen open staan, alle relaties intact zijn. Het duister wijkt voor het licht, zo wijkt ziekte voor gezondheid/heelheid.
Het Bijbelse woord voor gezondheid is’ shalom’.
Wat is gezondheid? Het Bijbelse Hebreeuwse woord hiervoor is שלום shalom: heelheid, dat afgeleid is van het werkwoord שלם shálam: gezond zijn, heel zijn, af zijn; het bijvoeglijk naamwoord is: שלם shálém: heel, gaaf. Shálom, heelheid is een veelomvattend begrip. Broers’ ‘Woordenboek van Bijbels Hebreeuws’ geeft een viervoudige vertaling van ‘shalom’: vrede, gezondheid, welzijn, welvaart.*
De versterkte vorm, shilém, betekent: héél maken, schulden vereffenen, vergoeden, herstellen. Er kan geen heelheid, geen shalom zijn als er geen shilém heeft plaats gevonden, als niet alle schulden zijn vereffend. Volgens de Bijbel worden we niet ‘héél’ geboren. We delen met heel de mensheid in een collectieve misstap van ongehoorzaamheid, van rebellie, van schuld tegenover onze Schepper. ‘In zonde heeft mijn moeder mij ontvangen’ zegt David (Psalm 51:7). Van baby af aan zijn we niet op de Ander en de ander, maar op ons zelf gericht, egocentrisch. Van nature zijn we narcistisch, gehecht, verkleefd aan onszelf met een sterke lust tot zelfhandhaving en zelfbevrediging. Om heel te zijn, om volop mens te worden naar het beeld van God de Schepper, moeten we geheeld wórden, bevrijd wórden van onze ik-gerichtheid, van onze verkleefdheid aan onszelf door dé Heelmeester, God Zelf Die onze zonden op Zich genomen en weggedragen heeft (Leviticus 16:21, Johannes 1:29 **)
Een ander Hebreeuws, typerend woord voor gezond is בריא bárí’: goed doorvoed zijn. Het woord hangt samen met ברא bárá’: scheppen: het is Gods schepping die goede voeding oplevert **.
* De nuances in het woord שלום shalom samen met de woorden בריא bár’í goed doorvoed en שילם shilem: schuldvrij worden, geven aan dat ook gezondheid dus geen grootheid op zichzelf is, maar afhankelijk is van diverse factoren: vrede, welbevinden, welvaart, voeding, schuldvrij zijn.
Op hun beurt zijn ook deze woorden weer gelaagd.
Vrede is heelheid in alle lagen van ons menszijn: vrede in de relatie met onze Schepper, met onze ouders, met onze familie, met onze levenspartner, met onszelf en onze omstandigheden. Onvrede, onenigheid in relaties, ook in de Godsrelatie, betekent gemis aan heelheid, aan gezondheid en is dus een bron van ziekte. Het leidt op z’n minst tot verlies van psychische en lichamelijke weerstand en energie.
Welzijn of welbevinding is nog iets meer dan heelheid in al onze relaties: het is een goed gevoel hebben in dit alles, zich er ‘wel’ in bevinden en er vreugde in vinden. De afwezigheid van een goed gevoel, van vreugde in het leven, en nog meer het onbehagen hierover, de ergernis of de woede kan grote psychische schade veroorzaken, kan volgens sommige deskundigen ‘emotioneel gif’ doen ontstaan dat verstoringen teweeg brengt in lichamelijke functies en, zelfs genetisch materiaal kan aantasten.
Welvaart, een behoorlijk inkomen en een goed huis om in te wonen is eveneens een belangrijke factor voor gezondheid. Armoede, maar ook geldzorgen zijn enorme ziekteverwekkers. Als men niet de goede voeding kan kopen krijgt het lichaam tekorten die verstoringen te weeg kunnen brengen. Het Hebreeuwse woord בריא bár’í: goed doorvoed is eveneens typerend: goede en gevarieerde voedingsstoffen zijn onmisbaar voor een gezond lichaam. Welvaart kan echter ook ziekte veroorzaken: er zijn misschien minstens evenveel welvaartsziekten als gevolg van te veel of verkeerd voedsel, dan armoeziekten door tekort aan goede voeding!
** Een bijzonder Hebreeuws woord voor vergeven is נשא nása’: dragen, wegdragen, vergeven. Het komt voor in Psalm 32:5, de bekende boetepsalm van David: ‘Gij hebt weggedragen de schuld van mijn zonde’. De heling door God betekent dat Zijn Vergevende Liefde zich ook in ons wil weerspiegelen, zodat ook wij in staat zijn om net als Hij te vergeven = de zonde van de ander op ons te nemen en weg te dragen.
Woordverbanden met shálam
Het werkwoord שלם shálam: helen, kent een aantal ‘lichtgevende’ woordverbanden. Er is samenhang met שלב shalabh verbinding maken (de basis voor gezondheid is dat alle relaties in tact zijn), met shálach: laten gaan, loslaten (gezond leven is alles loslaten wat ons onnodig belast), met שלה sháláh rustig, onbezorgd leven (gezond leven is in alle rust genieten, zonder zorg zijn), met שלט shálat: macht hebben, heersen (zelfbeheersing is de laatste, de uiteindelijke vrucht van de Geest (Galaten 5:22), met של shál: gebrek aan respect, nonchalant (aan respect voor de ouders is juist de belofte gekoppeld van een lang leven, Exodus 20: 12), met שלש shálash: in drieën verdelen – שלוש shálosh = drie (een open relatie met ons eigen unieke ‘drieërlei zelf’: met lichaam, ziel en geest betekent heelheid), met שלח shálach: werpen, uitzenden, שליח shálliach: afgezant, bode (het is gezond om zich niet op te sluiten in eigen kleine kring, maar een gezant (sháliach) te willen zijn van het Koninkrijk Gods en zich in te zetten voor Zijn Zaak in deze wereld, met שלל shálal: beroven, plunderen (gezond leven is zich niet laten beroven van wat noodzakelijk is, zodat er geen ziekteverwekkende tekorten ontstaan).
Het Hebreeuwse woord voor ziekte
Het Hebreeuwse woord voor ziekte חלי cholí is afgeleid van het werkwoord חלה cháláh: ziek zijn, het deelwoord is חלה choleh, of חולה chóláh: ziek.
Het woord komt voor in 1 Samuel 19:14, waar staat dat David zich voordoet alsof hij ziek is, in 2 Koningen 13: 14 staat dat Elisa leed aan een ziekte/zwakte waaraan hij zou sterven. Er is ook een variant, met de Aleph: חלא chálá’ : Het komt onder andere voor in 2 Kronieken 16:12, waar verteld wordt dat koning Asa ernstig ziek was, met de merkwaardige toevoeging dat hij geen relatie gezocht heeft met HERE God (letterlijk לא דרש את יי: ló dárash ‘et Adonaj), maar (enkel) bij dokters is geweest. De uitdrukking dárash ‘et Adonaj: de HERE raadplegen, komt ook voor in Genesis 25:22, waar staat dat de zwangere Rebekka God ging vragen om raad toen ze merkte dat er iets vreemds gebeurd was in haar baarmoeder. Naar de dokter gaan zonder de HERE God te raadplegen zoals koning Asa kennelijk deed, is niet verstandig.
Woordverbanden met choli
Er is woordverband tussen חלי en חול chol: zand; zand is verbrokkelde steen (ziekte is verbrokkeling, gemis aan samenhang, gemis aan heelheid: ‘als los zand’). Ook is er woordverband met חל chol: gewoon, niet geheiligd, zonder relatie met de Heilige, de Ene, de Unieke (een leven losgekoppeld van de Heilige God is niet héél, waardoor er verstoringen kunnen ontstaan in geest, ziel en lichaam).
* Zand, chol of `áphar is ook de grondstof waaruit Adam, de mens is opgebouwd: ‘stof zijt gij en tot stof zullen gij wederkeren’. Dit oordeel lijkt een heenwijzing naar het langzame verval van onze menselijke krachten, van onze aftakeling. Misschien mag men ook concluderen dat oorspronkelijk ons lichaam zonder aftakeling gaandeweg zou uitgroeien tot geestelijke volwassenheid, zoals we ook psychisch en geestelijk gaandeweg volwassen kunnen worden. Zoals Henoch (Genesis 5:22) en Elia (2 Koningen 2:11) die zonder af te takelen en te sterven ‘opgeheven’ werden tot de volmaaktheid, geestelijk, psychisch en lichamelijk.