Als geen ander volk viert de hele Israëlische volkssamenleving jaar op jaar de Bijbelse feesten‭, ‬volgens de‭ ‬feesttijden‭ ‬zoals de HERE God deze heeft voorgeschreven in de Torah‭. ‬In Israël zijn deze feesttijden bij wet geregeld‭. ‬Dat geldt ook voor de instelling van de‭ ‬rustdag‭ ‬op de in de Torah voorgeschreven zevende dag‭. ‬

Als bij geen ander volk is het bij wet geregeld dat op alle‭ ‬openbare‭ ‬scholen‭ ‬de studie van de Torah een verplicht examenvak is‭. ‬Op de middelbare‭ ‬scholen‭ ‬wordt er gemiddeld zes uur per week voor uit getrokken‭, ‬waarbij het niet gaat om verhaaltjes navertellen‭, ‬maar om het oefenen‭ ‬in lezen en verklaren van de originele‭, ‬vaak zeer moeilijke Hebreeuwse Bijbelteksten‭. ‬Leerlingen die hier nonchalant in zijn‭, ‬moeten er mee rekenen dat ze voor dit lesvak kunnen zakken‭. ‬Waar ter wereld gebeurt dit‭? ‬

Natuurlijk kan men op deze wettelijke instellingen wel het een en ander afdingen‭, ‬maar het is niet te ontkennen dat dit op de Torah gegronde‭ ‬onderwijs‭, ‬samen met de viering van de‭ ‬Shabbat‭ ‬en de jaarlijkse‭ ‬feesten‭ ‬de Joodse samenleving‭ ‬grondig‭ ‬stempelen en mede bepalend zijn voor het in stand houden van een‭ ‬unieke‭, ‬Joods‭-‬Bijbelse‭ ‬identiteit‭.‬

Deze gegevens weerspreken de valse beschuldigingen dat Israël een volledig‭ ‬seculiere‭ ‬staat zou zijn‭. ‬Uiteraard zijn nog zeer vele en zeer verschillende wantoestanden‭, ‬maar het is veelzeggend dat de Joodse orthodoxie die in 1948‭ ‬politiek gezien een te verwaarlozen factor was‭, ‬nu ook in politiek opzicht een zeer grote inbreng heeft‭. ‬Men kan‭ ‬er niet meer omheen‭.‬