Chanukah, zo zegt Lewis Glinnert in ‘The Joys of Hebrew’, is hét feest in December, dat de herinnering levend houdt aan de succesvolle Joodse geestelijk-militaire opstand, meer dan 2000 jaar geleden, tegen de Grieks-Syrische poging om het Jodendom uit te schakelen, te verstikken en het Griekse heidendom hen met geweld op te leggen, het er bij hen in te stampen (lett. ‘ram down their throats’). De God van Yisrael zegt precies anders: prent jullie kinderen Mijn wil, wens en ‘wet’ in, spreek over Mijn Onderwijzing (Thora) altijd en overal (Deut. 6:5-9). Scherp het hen in. Bij kinderen gaat dat gemakkelijker dan bij volwassenen. Petrus en Paulus hadden onenigheid met elkaar wat betreft het onderwijs geven aan gelovigen uit de Goyim (niet-Joden). Geen van beiden had daar blijkbaar ervaring mee. Nieuw voor hen was dat ook de heidenen toegevoegd werden en deel mochten uitmaken van de zegeningen van Yisrael, geënt op een edele olijf (eh, niet op een kerstboom …)
Petrus wilde hen onderwijzen op de ‘Mozes manier’: inprenten, regelgeving opleggen. Paulus was van mening dat opleggen bij volwassenen niet werkt en geeft het advies om hen te laten luisteren, te horen (shama) naar wat er geschreven staat (Hand. 26:14) en dat uiteindelijk het Woord kan en zal indalen. Het levende Woord volgt dan de weg via de oren naar het hart. Mijn zoon, zegt de Spreukendichter namens de Schepper, geef mij uw hart (Spr. 23:26). Waarom je hart, lebh לב? Omdat wij redeneren met ons hart (Job 8;10). Ons hart is een holte (Van Ruler) waarin vaak van alles ‘huist’. Wie ons hart bezit, bezit ons leven, wie zeggenschap heeft over deze centrale binnenkamer, kan ons hele bestaan besturen en richting geven aan onze gedachten en gevoelens.
In die lege ruimte van ons hart, het zijn verschillende open ‘kamers’, wil dikwijls de tegenstander zijn intrek nemen en ook menen sommige Nederlandse politici vandaag de dag dat ouders hun kinderen geen Bijbels geloof mogen opleggen. Het zou de jongelingen alleen maar schaden en als volwassenen kunnen zij beter een keuze maken wat zij wel of niet willen geloven. Het gaat lijnrecht in tegen wat het Woord zegt!
‘Geestelijk-militaire’ strijd zoals destijds in de Chanukah-tijd is er nog steeds, zowel voor Joden (denk maar aan Hezbollah, Hamas, de dictator van Iran etc.) maar ook voor Christenen. Niet zozeer zichtbaar voor christelijke gelovigen in de Westerse landen maar o.a. in sommige Aziatische en vooral Afrikaanse landen is er volop geestelijke-militaire strijd. Hele christelijke dorpen worden regelmatig uitgemoord en kerken in brand gestoken. Voor w.b. de Joden: de vijanden van Yisrael willen hen echter doorgaans al lang niet meer een andere ‘leer’ inprenten. Zij zijn vooral uit op vernietiging, a la hitler. Via de media krijgen wij informatie dikwijls opgelegd. Wanneer iemand maar vaak genoeg hoort dat Israël slecht is en alleen de Palestijnen slachtoffer zijn en je zelf niets onderzoekt, dan ga je dat stapje voor stapje geloven, zeker wanneer de grote Leugenaar er baat bij heeft…… het antizionisme is in de kern antisemitisme.
Komt die ‘geestelijk-militaire tsunami’ ook onze kant op…? Hoe reageren Nederlandse Joden op de reële dreiging van het inperken van hun religieuze tradities (kans op verbod rituele slacht en hooglopende discussies over de eeuwenoude, van God opgelegde besnijdenis voor de nakomelingen van Abraham (Gen. 17:9)? Opperrabbijn Ralbag meent dat er (binnenkort) voor orthodoxe Joden in Nederland geen plaats meer is (N.I.W 26 okt. 2012).
Een droef scenario? Of toch niet? Moeten er niet barensweeën komen voor een geboorte? Hoe pijnlijk ook voor de Bijbelgetrouwe gelovigen, toch werkt de God van de Bijbel door dit alles heen en schrijft Hij Zijn geschiedenis. Beloofd is dat er vrede zal komen op deze aarde vanuit Zion, en dat alle volkeren zullen toestromen om in ieder geval het Loofhuttenfeest te vieren (Zach 14:9). Een nieuwe aarde in de Hebreeuwse zin een vernieuwde, herstelde aarde. Want God heeft deze aarde zeer lief! Als Hij uit de aarde is opgestaan dan heeft deze aarde toch toekomst? Zingen niet vele kelen in de Decembermaand wat ooit gehoord is bij de geboorte van de Immanuel ‘vrede op aarde’. Zo zal het zijn: God komt op deze aarde wonen, Zie, de Tent van Adonai is bij de mensen. Zo eindigt het boek Openbaringen. Niet opleggen maar uitleggen, maar dan wel via het luisteren naar wat er staat geschreven. We kunnen daarbij slecht om de Brontaal heen…en hoe is uw Hebreeuws, wij geven u graag cursus :-)
Wij hopen op een vernieuwde Chanukah-tijd, voor zowel het joodse Volk als voor de Goyim die zich bij hen aansluiten zoals de oorspronkelijk ‘Goyse Ruth’ (zij werd uiteindelijk de overgrootmoeder van de grote koning David) zei: ’uw Volk is mijn Volk en uw God is mijn God’. Dat Zijn shalom spoedig moge komen.