Hebreeuwse letters en cijfers, het getal 666, een nieuwe vervangingstheologie en een nieuwe bekeringsstrategie
De Bijbeltaal is net als de Bijbel zelf een Goddelijk Kunstwerk
Het is een proefondervindelijk vast te stellen feit – door iedereen te verifiëren – dat niet alleen de Hebreeuwse Bijbel een Goddelijk Kunstwerk is, waarin elk woord, zelfs elke letter op z(Z)ijn plaats staat, maar dat ook de Hebreeuwse Bijbeltaal een Goddelijke Creatie is. Voor humanistisch- Grieks gevormde taalgeleerden is dit gegeven nog steeds een dwaasheid en voor veel Schriftgetrouwe theologen een ergernis. Volgens sommige Evangelische Christenen zijn zelfs de ontdekte en controleerbare verborgenheden in de Bijbeltaal, zoals de zinvolle letternamen en vooral de lettercijferwaarden, satanische bedenksels en is het werken met deze gegevens een soort occult, ‘kabbalistisch’ gedoe.
Ons cijfersysteem is occult ‘kabbalistisch, gebaseerd op de nul
Ons cijfersysteem van 0, 1, 2, 3, 4 enz. stamt niet uit de Hebreeuwse Bijbel, maar is door Arabische Moslims geïntroduceerd in Europa. Dit cijfersysteem, dat teruggaat op het Indische ‘niets-denken’ wordt getypeerd door het cijfer nul. Het nulteken, een lege cirkel: ‘0’, is het symbool van het ‘Oneindige Niets’ dat de Indische religie kenmerkt: wij komen voort uit het Grote, Vurige, Goddelijke Niets en keren daarheen uiteindelijk via allerlei stadia ook weer terug. De Bijbel (ver)telt niet vanuit de nul, niet vanuit het niets, maar vanuit de Eén. Het eerste Hebreeuwse getal is niet de nul, maar de één, die, weergegeven wordt door de letter Aleph. א Het cijfer twee is de letter Beth ב en het cijfer zes is de letter Waw. ו Al deze cijfers, deze lettergetallen hebben een betekenis: de letter Aleph א (en dus ook het getal één!) heeft als betekenis: eerste, voortrekker, koploper, eersteling. De tweede letter Beth ב betekent ‘huis’ en de letter Waw ו: haak, verbindingschakel. Deze zesde letter staat ook symbool voor de mens, voor Adam die op de zesde(!) dag geschapen is en de schakel vormt tussen al het geschapene en God de Schepper. De mens is in het leven geroepen om door dankzegging en offerande de verbinding te onderhouden tussen hemel en aarde. Als de mens, de Waw ו zich onttrekt aan deze unieke roeping en de aarde en het aardse niet meer door lofprijzing en het afzonderen van de eerstelingen en de tienden ‘vasthaakt’ aan God de Schepper, maar zich ‘loshaakt’ van zijn Schepper en voor zich zelf begint, gaat het mis op aarde, raakt alles uit balans in de menselijke samenleving en ook in de natuur, dan wordt de aarde opnieuw tóhúwabhóhu תהו ובהו: ‘woest en ledig’. Dit Bijbelse taalverhaal zit verborgen in de letter Waw = haak1). Het Hebreeuwse woord ספר sáphar dat letterverband heeft met ons woord ‘cijfer’, betekent zowel tellen als ver-tellen: Hebreeuwse getallen vertellen iets, ze hebben betekenis, het zijn verteltekens.
1) Het Hebreeuwse woord voor haak, ו wáw, komt voor in Exodus 27:10, waar de haak dienst doet als een verbindingsschakel tussen de pilaren in de voorhof van het Godshuis.
De Antichrist is dé driedubbele Rebel: ווו
In de Griekse Bijbel wordt de Antichrist, de grote tegenstander van de doorbraak van het aangebroken Koninkrijk Gods op aarde, aangeduid met het cijfer (vertelteken) 666. Terugvertaald in de oorspronkelijke Hebreeuwse Bijbeltaal is dit: ווו Wáw-Wáw-Wáw = drie maal de van God losgehaakte mens, de volmaakt auto-nome mens, die zichzelf de nomos (= wet) stelt, zelf uitmaakt wat goed en kwaad is. De Antichrist is de door Satan geleide, volmaakte tegenstander, de driedubbele Rebel, dé opstandige Mens in optima forma. De Mens die voor zichzelf begonnen is, die de aarde beschouwt als zijn eigen bezit en zich niet stoort aan God of gebod, die zelf ‘god’ is. De ווו Zes-Zes-Zes is in feite dé stuwende, intelligente Kracht achter het antisemitisme: de mens die zich keert tegen Israëls God, keert zich ook tegen Zijn volk.
De Antichrist maakt vooral een vals gebruik van de Bijbel
De Antichrist is dé ‘valse profeet in schapenvacht’ die een vals gebruik weet te maken van de Bijbel, van de fijnzinnige en diepzinnige Bijbeltaal, van de letternamen en de cijferwaarden. Hij kan via valse becijferingen ons in onze toekomstvisie op een volkomen verkeerd spoor zetten1). Hij kan ons ook leren Hebreeuws letters en Hebreeuwse woorden te gebruiken in geestelijke oefeningen als een ‘voertuig voor de ziel’ om op te stijgen tot het Hogere, het Oneindige ‘Niets’. Occult gedoe! Occult wil hier zeggen: met een verborgen, valse bedoeling.
Behalve van de Bijbeltaal, van de Bijbelletters/cijfers en Bijbelwoorden, kan de Tegenstander – en dat is wel het meest occulte, verborgen slimme en valse gedoe – de Bijbeltekst zelf misbruiken. De Satan is een grootmeester in het verdraaien van Gods Woorden (Genesis 3:1-5) en in het eenzijdige (= valse) gebruik van Bijbelteksten (Mattheüs 4:3-6). Eenzijdigheden zijn halve waarheden, halve leugens. De vader van alle leugens, vooral van de halve, is de Satan. In zijn spoor kan ook de Antichrist Bijbelteksten inzetten voor zijn verborgen, rebels gedoe. Geen enkele Hebreeuwse taalgeleerde of taalstudent is gevrijwaard tegen deze occult demonische influisteringen. Maar ook geen enkele Schriftgeleerde is met zijn of haar Schriftuitleg gevrijwaard tegen occulte, verborgen demonische beïnvloeding.
1) Via becijferingen vanuit Daniël 9:25,26 over de 7 en 62 weken worden ons al jarenlang het valse scenario voorgehouden dat de Antichrist uitsluitend een toekomstige Grootheid is (en wellicht van Joodse huize!), terwijl deze Tegenstander al lang en breed onder ons werkzaam is en vooral nu in de steeds toenemende Jodenhaat.
Een nieuwe occult demonisch vervangingsleer
Duidelijk occult-demonisch was de oude vervangingsleer die theologisch gebaseerd was op Bijbelteksten. Volgens deze valse, onBijbelse leer – met als uitgangspunt de tegenstelling tussen Oud en Nieuw Testament is Israël sinds de komst van Jêhóshua` יהושע (Jezus) een ‘afdankertje’: de rol van dit Godsvolk als drager van de Torah/Wet is finaal uitgespeeld. God heeft het Joodse volk afgedankt, verworpen en het verbond met hen verbroken. In plaats daarvan is nu de Kerk uit de heidenen, de zogenaamde Gentile Church, het nieuwe Israël. Een leerstuk met afschuwelijke gevolgen voor het Joodse volk, tot aan de Holocaust toe, die te zien is als ‘de ultieme politieke verwerkelijking van de afdanktheologie’.
Gaandeweg – in de loop van de vorige eeuw door de terugkeer van het Joodse volk naar het Beloofde Land en de opkomst van de kerkelijke, Hebreeuwse Beweging met de herontdekking van de Hebreeuwse Bijbel (‘het tegoed van het Oude Testament’, Miskotte, ‘het Nieuwe Testament als een verklarend aantekeningenboekje bij het Oude Testament’, van Ruler) en vooral na 1948, na de stichting van de Staat Israël – kwam er een vrij radicale omslag en werd de vervangingstheologie zo goed als geheel afgedankt.
Sinds kort echter is er een nieuwe vervangingsleer in opkomst die betrekking heeft op de zogeheten Jewish Church. De Jewish Church noemt men de gemeenschap van alle Joden in Israël die Jêhóshua` יהושע (Jezus) als de beloofde Messias erkennen. Deze Kerk uit Israël, deze Jewish Church, vormt nu het Nieuwe Israël. De lidmaten van de Jewish Church worden gezien als de ‘echte’ Joden, waarmee alle andere Joden, zowel orthodoxe als de seculiere Joden in Israël en daarbuiten, gedegradeerd worden tot een apart soort heidenen in een Joodse jasje, tot mensen die slechts verschillen van andere heidenen doordat zij een Joodse taal spreken en waarde hechten aan Joodse rituelen.
Oude leer in een nieuw jasje
In feite is deze nieuwe vervangingsleer de oude in een nieuw jasje. Het uitgangspunt is dezelfde eenzijdige (= ‘satanische’ = valse) leer dat God ontrouw is geworden aan Zijn volk. Voor het Joodse volk als volk is er daarom geen eigen toekomst, alleen toekomst binnen de muren van de Kerk. Dit eenzijdige, leugenachtige getheologiseer miskent de eeuwige trouw van Israëls God aan Zijn volk. Het miskent dat Israël tot op heden hét Messiaanse volk gebleven is. Het miskent dat de ‘genadegaven en de roeping Gods onberouwelijk zijn (Romeinen 11:29). Het miskent, dat de God van Abraham, Isaäk en Jacob, die gestalte nam in de Man van Nazareth, met Zijn volk is meegetrokken de ballingschap in. ‘Wij Christenen hebben het kruis op altaren en kerktorens gezet, de Joden droegen het kruis door Europa achter hun Messias aan tot aan Auschwitz toe, en Hij trok ook voor hen uit, terug naar het hun Beloofde Land’, aldus een Duitse dominee tijdens een kerkdienst op Goede Vrijdag 1969, in het Beloofde Land. Het eenzijdige, satanische getheologiseer miskent dat een vrome Jood een innige relatie kan hebben met de God van Abraham, Israäk en Jacob. Het stelt simpelweg dat een blinde gelovige een ongelovige is (zie Varia ‘Niemand komt tot de Vader…’).
Bekeringstrategie voortgezet
Op grond van deze eenzijdige, occult-satanische leer wordt nu ook de eeuwenoude kerkelijke bekeringsstrategie opnieuw en met alle kracht voortgezet. Men is daarbij niet langer antisemitisch gezind, maar filosemitisch: vriendelijk en liefdevol wordt het Joodse volk tegemoet getreden. De occulte, verborgen agenda is echter dezelfde: wat 2000 jaar niet is gelukt, moet nu eindelijk lukken, nu het Joodse volk voor een groot deel weer bijeen zit in het kleine Kanaän. De bekeerde Joden hoeven niet hun Joodse identiteit op te geven, ze mogen desgewenst volledig Joods blijven, hun Joodse gebruiken handhaven (wat vroeger niet mocht), maar ze moeten wel hun uitverkoren positie inleveren. Zij moeten erkennen dat hun pretentie van uitverkoren te zijn en geroepen om een licht voor de volken te zijn, een koninkrijk van priesters, van voorgangers en voorzangers in de liturgie van Israëls God, overgegaan op de Kerk der eeuwen, op de Gentile Church, die nu verenigd is met de Jewish Church. Deze Kerk en deze Kerk alleen staat nu in de aloude uitverkoren positie van Israël om de volken voor te lichten.
Super gevaarlijk voor het voortbestaan van de Joodse Staat
Deze nieuwe vervangingsleer is niet alleen eenzijdig, occult maar ook supergevaarlijk. Gevolg van de oud- en nieuw kerkelijke bekeringsstrategie is dat tenslotte, als het doel bereikt is, als alle Joden zich bekeren en het hele Joodse volk is opgenomen in de ene wereldwijde Kerk- ook de Joodse Staat zijn doel heeft bereikt, niet meer nodig is, volledig ontmanteld kan worden en plaats kan maken voor de éne democratische, multiculturele Staat, ‘Isratina’ waarin alle gezindten die nu in het Beloofde Land wonen voorbeeldig vredig samenleven. De terugkeer naar het Beloofde Land heeft dan geen andere bedoeling gehad dan te functioneren als een tussenstation voor de bekering en radicale opheffing van het Joodse volk als een aparte volksgemeenschap met een eigen unieke functie temidden van de wereldsamenleving: als de onmisbare naaf in het wiel van de volkerenwereld.
Felle weerstand van de Joodse Orthodoxie
De enige, en momenteel sterk toenemende heftige weerstand tegen deze vernieuwde kerkelijke bekeringstrategie komt ook nu, zoals in alle eeuwen daarvoor, van de zijde van het orthodoxe, Jodendom. Dit ‘starre’ Jodendom was eeuwenlang de ‘kurk’ waarop het Joodse volk in de woelige volkerenzee overeind bleef. Nog steeds vervult dit snel groeiend orthodoxe volksdeel deze functie. Tot grote ergernis van veel christenen blijven orthodoxe Joden vasthouden aan hun unieke uitverkiezing en weigeren zij hun Joodse identiteit en hun Joodse roeping op te geven. Als leeuwen van Juda vechten zij nu ook voor het behoud van de Joodse Staat: in hun synagogediensten op Shabbatmorgen danken zij voor de stichting van deze Staat en vragen zij om Gods bescherming voor dit ‘begin van het uitspruiten van hun verlossing’. Deze groeiende kerkelijke ergernis over de Joodse ‘starheid’ sluit naadloos aan op de groeiende internationale haat en vijandschap tegenover ‘die starre orthodoxe Joden’ die met hun steun aan de ‘kolonisatie van de Palestijnse Gebieden’ de wereldvrede blokkeren.
Psalm 83:5. Het aloude, occult satanisch gezegde van Israëls vroegere naburen klinkt vandaag niet meer verborgen maar openlijk en wereldwijd: ‘laten wij hen als volk verdelgen, zodat aan de naam van Israël niet meer wordt gedacht’ (Psalm 83:5; zie ook het artikel ‘Antisemitisme, zo oud als de mensheid’ en de Woordstudie ‘ojébh en ‘áhabh, over vijandschap en liefde). Zoals in de Christelijke Middeleeuwen sommige tot de Kerk bekeerde Joden zich lieten verleiden om handlangers te worden van de kerkelijke inquisitie1), zo dreigt nu de Jewish Church handlanger te worden van Israëls vijandige buren. Het dramatische effect de kerkelijke bekeringsstrategie is in feite hetzelfde als wat Israëls naburen met geweld beogen onder leiding van Hamas, Hezbolla en Amadinejad: de Joodse staat moet van de kaart!
1) Jaren geleden zei rabbijn Jehudah Aschkenazy tijdens een college in Amsterdam:
‘Ik zou jullie een dag en een nacht verhalen kunnen vertellen over wat Christen geworden Joden ons volk hebben aangedaan, hoe zij geheuld hebben met onze vijanden, ons verraden en uitgeleverd hebben’.