כבוד יהוה לירושלים Kabhod HaShem lirúshalaim
Was God in Auschwitz? Hij was er! Immers zo is Zijn Naam: ‘Ik ben er bij’, ‘Ik ben de Altijd Aanwezige’. Maar voor het oog was Hij de Afwezige. Hij was niet zichtbaar in Zijn heerlijkheid en macht. Zijn ‘Kabhod’ was er niet. Weliswaar werden na Auschwitz de volken verrast door een historisch teken van Zijn Trouw: de terugkeer van het gehavende Joodse volk naar het land der vaderen en hun intocht in de Stad van Zijn Naam, Jeruzalem, met de Zionsberg die Hij verkoren heeft tot Zijn rustplaats: ‘hier ga Ik wonen’ (Ps.132: 14). Maar tot op heden is ook daar Zijn Kabhod כבוד niet zichtbaar. Kabhod betekent letterlijk ‘zwaarte’, ‘gewicht’, ‘gewichtigheid’, ‘vorstelijke of majesteitelijke aanwezigheid’, ‘heerlijkheid’. Tot dusver houdt deze Kabhod zich verborgen.
Vroeger, toen Israël uittrok uit Egypte, was de Kabhod duidelijk zichtbaar: in de gestalte van een wolkkolom ging Hij voor hen uit en ’s nachts in een vuurkolom. En kort daarop daalde de Kabhod neer op de berg Sinai, een ongekende gebeurtenis in de wereldgeschiedenis: Zijn Majesteitelijke Aanwezigheid werd publiekelijk zichtbaar voor heel het volk. De berg beefde en was gehuld in vlammend Vuur en tegelijk in een angstwekkende Donkerheid, terwijl het geweldige Geluid van Zijn Stem het volk bijna in paniek bracht (Ex. 19:16-18; 20: 18-21; Deut. 4:12).
En eeuwen later, bij de opening van de door koning Salomo gebouwde tempel, vervulde de Heerlijkheid des HEREN het hele huis (1 Kon.8: 11). Of die Kabhod ook de eeuwen daarna zichtbaar is gebleven, lezen we niet. Wel zegt de profeet Ezechiël dat hij in een visoen zag hoe de Kabhod wegtrok uit Jeruzalem (hfst. 9, 10; 11:22, 23), terwijl hij verderop in zijn boek (hfst. 43: 1-7) beschrijft hoe de Kabhod weer in Jeruzalem terugkeert, vanaf de oostkant, vanaf de Olijfberg.
Voor zover we weten is dit laatste visioen tot dusver onvervuld gebleven en mogen wij dus verlangend uitzien naar de Terugkeer van de Heerlijkheid des HEREN naar Jeruzalem. Weliswaar heeft de later weer herbouwde Tempel bijzonder ‘gewicht’ gekregen (Hag.2:10): in de gestalte van Jezus van Nazareth was de Aanwezige onder Zijn volk, was Hij ook meer dan eens in de Tempel. Maar in dit alles was Hij toch ‘incognito’: nederig rijdend op een ezelsveulen. Men kon Hem zomaar ontkennen of achteloos aan Hem voorbij gaan.
Daarom is er alle reden om aan te nemen dat Hij alsnog zal terugkeren naar Jeruzalem in heerlijkheid. Juist nu Zijn volk uit de ballingschap is teruggekeerd, mogen wij met een des te zekerder verlangen uitzien naar de Terugkeer van Zijn Kabhod, naar een nieuw Sinai-gebeuren, naar een in de wereldgeschiedenis ongekende Godsverschijning, zo indrukwekkend, zo majesteitelijk en ‘gewichtig’, zo overmachtig in storm en vuur en aardbeving, dat niemand Hem meer ontkennen kan en heel de wereld, alle wereldleiders, verschrikt zich omkeren om eindelijk zich te laten gezeggen, te laten terechtwijzing vanuit Zionמציון תצא, van Zion zal Zijn Onderwijzing uitgaan naar alle volken, opdat zij in saamhorigheid en in een onopgeefbare verbondenheid met het Joodse volk in vrede zullen leven (Jes. 2:1-4; Micha 4:1-4).
Anders gezegd: we mogen uitzien naar een nieuw Pinksteren in Jeruzalem, een Tweede Pinksterdag. Op de eerste Pinksterdag was er ook een bijzondere verschijning van Zijn Kabhod, met een ongekende stormwind en een geweldig Geluid waardoor Jeruzalem werd opgeschrikt en de hele bevolking samenstroomde, waaronder vertegenwoordigers uit heel de bewoonde wereld. Maar we mogen hopen op een Tweede Pinksterdag, de grootste ‘Opwekking’ aller tijden, waarbij de Zionsberg in vuur en vlam zal staan en niet alleen de bevolking van Jeruzalem, maar alle ‘70’ volken, de schok van Zijn Kabhod zullen ervaren en onder indruk van deze Messiaanse Macht en Majesteit, op weg zullen gaan naar Zion om daar als Israël bij de Sinai, publiek en plechtig te verklaren: נעשה ונשמע (na`aseh we nishma`: ‘Wij zullen doen en horen’, Ex. 24:7).
(Zie ook: Jes. 60:1-11; Zach. 2: 6-13; Ps. 68:16,17; 76:2-4; 87:1,2; 96:6; 97:2-6; Hebr. 12:18-29; Jes. 6:3).