Shabhua שבועה betekent week en de uitgang ות oth duidt op het vrouwelijk meervoud in het Hebreeuws. De werkwoordstam is שוב shubh, omkeren. Na zeven dagen, een week, keert de tijd. Shabhuoth (uitspraak Shavuoth) is het Bijbelse wekenfeest van Lev. 23:15. Tijdens Shabhuoth bekeert het Volk zich en keert het zich volledig tot de God die hen uit Egypte had bevrijd. נעשה ונשמע Naáseh ve’nishmah: wij zullen doen en horen wat U (onze God) zegt!
Zeven weken na Pesach, de uittocht uit Egypte, verzamelde het Volk Yisrael ישראל zich bij de Har Sinai, de berg Sinai. Waar die berg was is niet helemaal duidelijk. Lange tijd dacht men aan een berg in de huidige Sinai woestijn (midbar), מדבר סני o.a. de plek waar sinds eeuwen het St. Katharinaklooster staat. Zeker is dat echter helemaal niet. We lezen in Exodus 2:15 dat Mozes in Midian terechtkwam. Midian is het huidige Saoedi Arabië.
Zwervend door de woestijn van Midian komt Mozes dan op de plaats waar hij het Volk later ook heen zal leiden om de Tien Woorden te ontvangen. Kan een heel volk met vee en al in zeven weken vanuit het Egyptische Gosen naar Saoedi Arabië reizen? Theoretisch wel. Toch blijven er onbeantwoorde vragen bestaan over deze enorme ‘doortocht’. Waar het nu allemaal gebeurde is misschien niet zo duidelijk, maar dat het Woord neerdaalde en sprak is een feit.
Het gehele Volk was er getuige van dat God sprak en zij zagen (letterlijk) de Stem (de gesproken letters *). Niet alleen een aantal topgeleerden en wijzen maar iedereen hoorde de Aanwezigheid van God naast het bulderen van de donder en zij zagen de lichtflitsen (Exodus 20:18). Rashi רשי verklaart dit vers door te stellen dat er geen doven en blinden waren onder het volk in die generatie.
Met Shabhuoth herdenken wij de Neerdaling van het Woord van God en de Verschijning van Zijn Geest. God Zelf daalde af, letterlijk staat er de ‘heerlijkheid van JHWH’, kavod JHWH כבוד יהוה.
Kavod in de grondbetekenis komt van het werkwoord: belangrijk zijn, zwaar maken, belangrijk maken. In het vijfde Woord staat er: kavod abh ve’eem. כבוד אב ואם. Maak je ouders ‘zwaar’, geef hen eer, laat hen belangrijk zijn voor jou… God ‘zwaar’ maken is ook zorgen dat Hij naar beneden komt, naar ons toe kan komen.
Ook door lofgezang maken wij Hem zwaar en komt Hij naar ons toe: ‘Hij troont (letterlijk: zit) op de lofzang van Yisrael’ (ps 22: 4) Josheev tehilot Yisrael יושב תהלות ישראל . Al zingend halen wij Hem a.h.w. naar ons toe.
Tijdens de Shavuothviering van het jaar 33 kwam de Geest zichtbaar tevoorschijn in een vlammende vuurverschijning.
Vergelijkbaar met het vlammende vuur wat het Volk zag bij de Sinaiberg. JHWH was immers neergedaald in vuur (Ex. 20:18).
In Handelingen 2:3 staat dat er tongen van vuur zichtbaar waren, die zich zetten op de hoofden van de aanwezigen, die daar in een bovenzaal in Jeruzalem vergaderd waren. Taal en tong is hetzelfde in het Hebreeuws, שפה shaphah. Het is dus ook goed mogelijk dat er letterlijk Hebreeuwse taalletters zich nestelden en zichtbaar werden als woorden, zoals het volk lang daarvoor ook letterlijk de Woorden zag die JHWH sprak.
Pentacosta, Pinksteren, precies vijftig dagen na de datum van het Christelijke Pasen benadrukt voornamelijk het geestelijke aspect van het originele Bijbelse Shabhuoth. De verschijning van de Ruach haKodesh רוח הקודש in Hand. 2:4 is niet nieuw. Hand. 1:16 verhaalt b.v. over de Heilige Geest die David vervulde en zo zijn er talloze voorbeelden te vinden in het Eerste Verbond, beginnend met Gen 1: 2: ‘de Geest Gods zweefde over de wateren,’ de Ruach Elohiem merachevet al pnei tehom. רוח אלוהים מרחפת על פני תהום Ook in Jesaja 63:11 spreekt God erover dat Hij Zijn Geest in het binnenste van Zijn volk gaf. Woord en Geest zijn één, als twee kanten van dezelfde medaille. Het vervuld zijn van Zijn Geest is heel Bijbels en prachtig is het om te lezen hoe dat ook in het jaar 33 werd ervaren door een menigte Joden in Jeruzalem. Wat men echter dikwijls vergeet is te beseffen dat de eerste Joden-Christenen in Handelingen 2 bijeen waren om Shabhuoth te vieren, het grote bekeringsfeest, waar de God van Yisrael Zijn Woord en het eeuwig durend Onderwijs aan het Volk Yisrael gaf om het via hen voor te leven voor de hele mensheid: opdat alle volken Hem zullen loven.
*Zie ook het artikel over ‘zij zagen…’