Vrijheid is niet de vrijheid van het hondje op straat dat gaat waar het wil. Echt vrij zijn is gebonden zijn: gebonden aan een levensdoel, aan een weg daarheen en aan een energiebron.
De trein als metafoor
Een trein zonder doel, zonder eindstation, is een dom ding. Waarheen zijn wij op reis? Het Bijbelse levensdoel is een samenleving gebaseerd op de Unieke Mozaïsche Richtlijnen (Torah), waarbij ieder mag zitten onder eigen wijnstok en vijgenboom (Micha 4: 1-4).
Een trein los van de rails, over een zandweg of straatweg, komt niet ver. Alleen gebonden aan deze dubbele baan krijgt de trein vaart en bereikt hij zijn doel. Wat zijn onze rails? De twee banen waarop ons leven tot volle ontplooiing komt zijn:
Een geordende Bijbelse levensstijl: tehilim תהלים en beracha ברכה, lofzang en dankzegging. Dankzegging over het dagelijks brood en het heiligen van de tijd, o.a. de vastgestelde שבת shabbat, rustdag, zoals voorgesteld aan de gehele mensheid via Adam in Genesis 2:3. God Zelf verklaarde de zevende dag heilig en is daar nooit op teruggekomen.
Een onvoorwaardelijke kavod (eerbetoon) כבוד en ahavah אהבה (liefde) = respect tonen voor de ouderen e.a. en hulpvaardig zijn, solidair zijn en omzien naar hen die achterblijven.
Een trein zonder bovenlijn (energiebron) komt helemaal niet in beweging. De Bron voor een Bijbelse levensstijl en voor echte liefde is:
Het voortdurend gebed om de Energie (Geest) van God Zelf en de ontvankelijkheid voor en bestudering van Zijn Woord.