Hebben we oog voor de grote Israël Opwekking die in de vorige eeuw begonnen is of verwachten we nog een andere?
De Israël Opwekking begon ongeveer gelijktijdig met de beginnende Pinksteropwekking en kreeg een voorlopig hoogtepunt in 1948 in de stichting van de staat Israël: Joodse Bijbelgetrouwe broeders belijden wekelijks in hun synagogen of aan de huistafel dit gebeuren als ‘het begin van het ontluiken van onze verlossing.’ Een gebeuren dat een pijnlijke doorn is in het vlees van de Islam wereldwijd, maar ook een dringend appél aan kerken en gemeenten om zich onvoorwaardelijk bij deze Grootste Opwekkingsbeweging Aller Tijden aan te sluiten; weer of voor het eerst echt te gaan wortelen in Israël. Immers de met de Geest gezalfde Messiaanse gemeente is een uitverkiezing binnen de uitverkiezing van Israël, in het spoor van de met de Geest gezalfde profeten.
Alleen in verbondenheid met het Joodse volk – niet met een kleine kring van gelijkgezinden, maar met het hele Godsvolk, zoals het is en reilt en zeilt met alle lek en gebrek (het is bij hen niet anders gesteld dan bij de meeste kerken en gemeenten) – alleen in aansluiting aan de nu al meer dan eeuw aan de gang zijnde Opwekking van het Joodse Godsvolk kan er sprake zijn van een opwekking binnen de kerken tot heil van heel de mensheid: los van deze wortel, afgekapt van deze herleefde olijfboom is iedere opwekking als een strovuur.
Het is dan ook pijnlijk te constateren dat zovelen, vooral ook voorgangers, hier geen oog voor hebben. Is dit een Goddelijke beschikking … en houdt men daarom, zoals ook farao’s hart verhard bleef, de deur wél open naar de Islam? Een godsdienst waarvan de onderdanen bijna geen boeken lezen, niet geïnteresseerd zijn in de westerse beschaving en op scholen het verschil niet leren tussen zionisten en joden; dat de joden leugenaars zouden zijn; dat meer dan 90% van hen van Chazaren zouden afstammen; dat ze helemaal geen recht zouden hebben op een centimeter van het Heilige Land en dat bovendien Jeruzalem door de Arabieren zou zijn gesticht…
Hoe dan ook, deze verblinding voor Israël als het herleefde Godsvolk te midden van de volken, is zichtbaar bij grote groepen christenen. Ook vele liberaal ingestelde joden zien vaak niet wat er aan de hand is met Gods handelen met hun eigen volk en land…
Israël is opgewekt uit de as van de Shoa en leeft. In korte tijd is zij diep geworteld in het land van haar bestemming. Natuurlijk wil de tegenstander het kapot maken en voorkomen dat het Koninkrijk vanuit Tsion baan gaat breken over de hele wereld. Er komt een vervolging en die kan er heel plotseling zijn. Het zullen niet de naamchristenen zijn die daaronder te lijden krijgen. Maar mogelijk ook niet in de eerste plaats de radicale Christenen… Wellicht zullen de eerste slachtoffers vallen onder de radicaal Hebreeuwse Christenen die niet alleen hecht verbonden zijn met Israëls Messias, maar ook met Zijn volk, met heel Zijn volk, zoals het reilt en zeilt en niet met slechts een (messiaans-joodse) elitegroep. Want héél Israël was en is Zijn volk. Als het huidige Israël geldt als de ‘pest onder de volken,’ als een volk dat van de kaart moet worden geveegd, dan vallen de Christenen die zich met dit volk vereenzelvigen en tot het uiterste solidair willen zijn onder hetzelfde ‘oordeel.’ Dat we allen wakker mogen zijn, alert en opgewekt blijven tot het eind want… het komt goed!!!