Kun je stellen dat het Joodse volk in de loop van zijn geschiedenis langzaamaan gevormd en toegerust is tot haar taak om voortrekker te zijn‭, ‬om de Onderwijzing van Adonai‭, ‬de Torah‭, ‬voor‭ ‬te‭ ‬leven‭ ‬en een reëel perspectief te bieden aan de volkeren‭? ‬Die kant moet het wel op‭, ‬maar helaas staat deze missie niet hoog op de politieke en maatschappelijke agenda in Israël‭. ‬

Het Joodse volk‭, ‬de politiek met de media voorop‭, ‬is meer bezig met‭ ‬overleven‭ ‬dan met‭ ‬voorleven‭. ‬Het gaat er in de politiek al jaren vooral om hoe men in Israël de grenzen goed kan bewaken‭, ‬welke gevechtsvliegtuigen het beste Israël kunnen verdedigen en welk afweergeschut ingezet kan worden tegen de dreigingen van buitenaf‭.‬

Het volk Israël‭, ‬en dat lijkt zo op het eerste gezicht noodgedwongen‭, ‬is meer naar binnen dan naar buiten gekeerd‭. ‬Na bijna 2000‭ ‬jaar ballingschap‭, ‬verdrijving‭, ‬achtervolging en uitmoording is het volk blij weer thuis te zijn en wil het liefst volledig met‭ ‬rust gelaten worden‭. ‬

Na het verrassende herstel van de politieke vrijheid en zelfstandigheid is het volk‭, ‬door de feiten gedwongen‭, ‬klaar wakker wat‭ ‬betreft de militaire verdediging‭. ‬Israël is militair gezien geen kleine jongen‭, ‬maar geestelijk gezien wat betreft hun missionaire opdracht‭, ‬verkeert het volk als het ware in een diepe slaap‭, ‬in een soort‭ ‬coma‭. ‬En men is daar in het algemeen redelijk tevreden mee‭: ‬laat ons toch‭, ‬alstublieft‭!‬

Het land Israël is een soort getto op wereldniveau‭. ‬Israëliërs reizen graag de wereld rond maar‭ ‬‘buiten Israël‭, ‬be’‭ ‬choel’‭ ‬is voor hen toch min of meer de‭ ‬‘boze wereld‭.‬’‭ ‬Zij vinden dat‭, ‬hoewel vele niet-joden aardig tegen Israël en voor Joden zijn‭, ‬deze mensen en landen uiteindelijk toch niet de‭ ‬joodse gemeenschap echt kunnen verdedigen‭. ‬Dat is de les die zij door de eeuwen heen nu eenmaal geleerd hebben‮…‬

Het blijkt dat Joodse Israëliërs zich prima en veilig voelen in Israël‭, ‬ook zij die in de‭ ‬‘gebieden’‭ ‬wonen‭. ‬Overigens geldt dat ook in grote lijnen voor de Israëlische Arabieren‭, ‬al vinden zij het niet nodig om samen met Joden te wonen‭.‬

De charediem‭, ‬de ultra orthodox Joodse gemeenschap is weer een soort getto in een getto‭. ‬Zij wensen‭, ‬op uitzonderingen na‭, ‬niet‭ ‬deel te nemen aan het‭ ‬‘wereldse’‭ ‬Israël‭, ‬laat staan dat zij hun zonen naar de IDF‭, ‬het leger sturen‭. ‬Afgelopen maanden laaiden in de politiek de discussies hoog‭ ‬op over dit onderwerp en werden er vele demonstraties gehouden‭. ‬Ultra-orthodoxe soldaten worden dikwijls door hun eigen groep uitgejouwd of soms aangevallen‭.‬

De charediem zijn vooral gericht op het vasthouden van tradities‭, ‬die meestal noodgedwongen ontstaan zijn in de ballingschap‭. ‬Zij lernen‭ (‬bestuderen‭) ‬Torah‭ (‬de Vijf Boeken‭) ‬en Talmoed‭ (‬mondelinge leer‭). ‬Dagelijks besteden zij uren aan het begrijpen en weerleggen van de meningen en de uitleg van het eeuwenoude rabbijnse gedachtengoed‭. ‬Zij verdiepen‭ ‬zich ook in de volle betekenissen van de wonderbaarlijke Hebreeuwse Taal en denken deels na over de geestelijke strijd waar Israël mee te kampen heeft‭. ‬

Zou het niet mooi zijn wanneer er ooit een samenwerking komt tussen de charediem en het reguliere leger‭? ‬Zoals Moshe zijn handen‭ ‬omhoog moest houden‭, ‬in afwachting van de genade en hulp van Adonai terwijl het volk vocht tegen de aartsvijand Amalek‭, ‬zo zouden‭, ‬anders vormgegeven‭, ‬de charediem biddend mee kunnen strijden met name in tijden van nood en mogelijk een aparte groep strijders kunnen vormen‭. ‬Liefst met ieder een sjofar bij zich‭.‬

Zorgelijk is dat Israël als het ware geestelijk slaapt‭, ‬zonder dat er een zichtbare wekker lijkt te zijn die haar oproept om haar taak op haar te nemen‭, ‬namelijk om een licht voor de volkeren te zijn‭. ‬De geweren staan dan wel op scherp en soldaten en bevolking zijn alert op aanslagen‭, ‬maar er is meer dan die waakzaamheid nodig‭. ‬

In Bijbelse tijden was het Deborah‭ (‬‘deborah’‭ ‬דבורה‭ ‬betekent letterlijk‭ ‬‘bij‭,‬’‭ ‬het beestje dat zo ijverig honing verzamelt‭) ‬die het slappe‭, ‬slapende Israël van haar dagen wakker prikte‭. ‬Een bijensteek zette‭ ‬de mannen in beweging‭! ‬Het is opvallend dat in Bijbel het juist de vrouwen waren die bij de bevrijding uit Egypte in de voorste‭ ‬linie stonden‭: ‬moedige vrouwen als Sifra en Pua‭, ‬Jochebed en Mirjam namen het voortouw‭. ‬Ja‭, ‬sterker nog‭, ‬zij bepaalden mede de‭ ‬toekomst van Israël‭. ‬

We zien uit naar hun komst‭, ‬vanuit de volkeren en vanuit Israël‭, ‬moedige vrouwen die zich inzetten voor het behoud van het Beloofde land‭. ‬Niet gericht op‭ ‬overleven‭ ‬ín het land‭, ‬de aarde maar op‭ ‬vóórleven vanuít het land‭. ‬