Door Michael Hekker
“..opdat u ten volle zou kunnen begrijpen, met alle heiligen, wat de breedte, lengte, diepte en hoogte is…” Ef 3:18
Heb je je wel eens proberen voor te stellen hoe dit is? Heb je gezien dat Paulus hier 4 dimensies noemt?! Wij kennen maar 3 dimensies: lengte, breedte en hoogte of, anders, lengte, diepte en hoogte, maar zeker geen lengte, breedte, diepte en hoogte als verschillende dimensies. Boeiend waarom Paulus dit dan noemt.
Om een klein beetje beeld te hebben hoe zo’n vierde dimensie (een ruimtelijke dan wel te verstaan, niet de tijd zoals sommigen wel de vierde dimensie noemen), proberen we ons eens voor te stellen hoe 2-dimensionale wezentjes de wereld ervaren. Zij kennen lengte en breedte, maar geen hoogte. Ze kunnen voor zich uit kijken maar niet omhoog… als ze een lijn voor zich zien, zouden ze nooit over deze lijn kunnen stappen! Iets wat zo simpel lijkt, kan al niet. Zo kunnen wij nooit uit onze 3e dimensie stappen. Iets wat God wellicht wel kan en zo zal het ook een schijntje zijn om door een muur heen te gaan: kwestie van stapje de 4e dimensie in en stap naar voren en je bent er doorheen…!
Met onze beperkte blik is het moeilijk voor te stellen, maar niet onmogelijk! Zo zie ik ook de Hebreeuwse taal in vergelijking met bijvoorbeeld de Nederlandse. In onze taal is een letter alleen maar een letter, een woord is een woord. In het Hebreeuws zit achter elke letter een verhaal! Een nieuwe dimensie! Een dimensie die een compleet nieuwe kijk geeft, een verrijking! We worden ons bewust van de tekortkomingen van onze eigen taal, net als het tweedimensionale wezentje zich bewust zal worden van zijn beperkte blik nadat hij in de derde dimensie heeft kunnen kijken en het gevoel dat wij zullen krijgen wanneer wij in de 4e (5e, 6e, 7e??) dimensie van God mogen kijken…
Het maakt me nieuwsgierig, hongerig naar de rijkdom van de Hebreeuwse taal maar ook naar de overvloed die God wil geven! Nu zien we nog door een spiegel in raadselen, maar dan…