Vreemd genoeg kent het Hebreeuws geen werkwoorden en slechts een enkel zelfstandig‭ ‬naamwoord die met de Waw‭ ‬ו‭ (‬de haakmens‭) ‬voorop beginnen‭. ‬

In het Hebreeuws is de letter Waw met name een zogenaamde dienstdoener‭. ‬Hij doet dienst om het voegwoord‭ ‬‘en’‭ ‬aan te duiden‭. ‬De‭ ‬‘haak’‭ ‬voegt‭ (‬‘haakt’‭) ‬woorden en zinnen aan elkaar‭. ‬Bijvoorbeeld‭ (‬ábh‭ ‬wêbhen‭: ‬אב‭ ‬ובן‭ ‬vader‭ ‬en‭ ‬zoon‭) (wêjábhó ויבא: én hij komt).

In dit laatste voorbeeld echter kan de Waw‭ ‬ו‭ ‬behalve‭ ‬‘en’‭ ‬ook‭ ‬‘opdat’‭ ‬betekenen of‭ ‬‘zodat’‭ ‬of‭ ‬‘doordat’‭. ‬Het maakt nogal verschil of men‭: ‬wê-jábhó‭ ‬vertaalt als‭ ‬‘en‭ ‬hij komt’‭ ‬of als‭ ‬‘opdat‭ ‬hij komt’‭ ‬of‭ ‬‘doordat‭ ‬hij komt’‭. ‬

Een éénduidige vertaling van Hebreeuwse teksten is daarom niet zo eenvoudig en al helemaal niet wenselijk‭. ‬Door een éénzijdige vertaling doet men tekort aan de volheid van de Schrift‭. ‬

Men kan stellen dat door deze zgn‭. ‬Waw‭-‬varianten‭ ‬het Hebreeuws een open taal is‭, ‬een taal met‭ ‬‘holtes’‭, ‬een taal die daardoor typisch geschikt is voor de diepzinnige en veelzijdige Openbaring van Israëls God‭. ‬De Bijbeltaal verschilt wat dit betreft radicaal van het‭ ‬Latijn‭, ‬dat veel meer een dichte taal is met‭ ‬éénduidige woordbetekenissen‭, ‬waar nauwelijks een speld tussen te krijgen is‭. ‬Hebreeuws daarentegen is een taal waar ruimte in zit‭, ‬dynamische ruimte‭: ‬Hebreeuws is een‭ ‬‘doorlaatbare’‭ ‬taal‭, ‬volledig open voor de Open-baring‭. ‬