Er zijn vandaag de dag veel Christenen die inzien wat Calvijn inzag, nl. dat de Christelijke feesttijden van origine niet Bijbels zijn. Calvijn noemde deze feesttijden destijds Paaps/Rooms en wilde ze afschaffen. De meeste christenen raken echter geïrriteerd en/of verontwaardigd wanneer men over het onderwerp Bijbelse Feesten, de Feesten des Heren (Lev.23:2 ev.) spreekt. Het is goed te begrijpen dat wanneer men een vast ingesleten gewoonte, door de eeuwen heen staand als een monument, ter discussie stelt, dat mensen dan niet van die gewoonte af willen. Een traditie is snel een gewoonte en van gewoonte wordt het dikwijls een wet. Het heeft b.v. decennia geduurd totdat het dragen van een autogordel, een handige uitvinding, tot wet verheven werd.
Mijn vader kon zich daar in de jaren 70 heel druk over maken. Hij begreep wel het nut van die gordel maar hij vergat wel eens, uit gewoonte, zichzelf te beveiligen met die gordel en meneer agent gaf dan een boete. Wanneer de wet het voorschrijft, zei de agent, moet je je eraan houden.
Hij zei dan: ‘We leven in een hypocriete samenleving, ik krijg een boete omdat ik mijzelf niet beveilig maar ongeboren leven wordt in dit land helemaal niet beschermd. Dat deugt niet.’
Calvijn durfde eeuwen geleden kritisch ‘achteruit’ te kijken om te zien of de Kerk mogelijk van de Weg is geraakt met bepaalde regelgeving. Zijn Bron hierbij was de Bijbel. De Bijbel sprak niet over kerst of een Christelijk Pasen. De meeste Christenen wilden niet achterom kijken om te zien of zij met tradities en wetgevingen op een scheef spoor waren geraakt. Het ging toch prima? Vanaf die tijd is de ontkerkelijking fors toegenomen en vandaag de dag is Europa zo goed als ontkerstend (Nederland nog gemiddeld 10%) en een droef einde is in het vooruitzicht wanneer er geen kentering komt.
Veel Christenen staan min of meer met de mond vol tanden wanneer men met hen spreekt over het onderwerp shabat-zondag. Nee, zeggen zij dan: de zondag is de dag des Heren. Punt uit. Er staat immers ‘zij kwamen bijeen op de eerste dag van de week.’ Men beseft geheel niet dat het de Pesachweek was, de derde dag, de dag van de Eerstelingen en waarom zou men niet bij elkaar komen? Er was dat Pesachweekend zoveel gebeurd en bovendien kwam men dagelijks bijeen voor gebed. Nog altijd komen orthodoxe Joden dagelijks bij elkaar in synagoge of huis om te bidden en danken. De ‘Pesach/paasteksten’ geven ons een kijkje van bovenaf wat er daar gebeurde in het Joodse Jeruzalem van het jaar 30. Het gaat om de grote lijn om aan te geven dat het Pesachlam geslacht is en opgestaan als de verzoening en bevrijding van zonden en schuld. Het gebeuren sluit naadloos aan op het aloude Bijbelse thema van bevrijding door het Bloed van het Lam. Zoals beleefd tijdens het offer van Izaak en het Pesach lam in Egypte. Iemand die met een Griekse bril dit Joodse verhaal leest snapt niets van de genoemde details, Joodse levensstijl en handelingen die zich daar afspeelden. Het gaat hier om. Het is geenszins de bedoeling geweest om er plots andere tradities op na te houden of Goddelijk ingestelde tijden te veranderen. Vergelijk hierbij ook de volgende Bijbeltekst: “En hij zal menen de tijden en de wet te veranderen,” Daniel 7:25b.
Daarbij is het mooi om op de eerste dag van de week Adonai te danken voor het licht dat Hij geschapen heeft. Adonai heeft iets met eerstelingen, zo is de ‘zondag’ de eersteling der dagen en Israël Zijn eerstgeborene (Jer. 2:3). Maar is daarmee voldoende grond om de shabat van tafel te vegen en van de zondag een soort rustdag te maken?
Wie heeft het in zijn hoofd gehaald om de wetgeving van Adonai Zelf zomaar te veranderen? De shabat is niet voor de Joden geschapen maar voor de hele mensheid, Gen. 2:3. Het allereerste wat Adonai heiligde is niet een mens of ding maar een stukje ‘tijd’: de shabat. Hij heiligde de zevende dag.
Verder staat er in Tenach (O.T.) talloze teksten waarin God uitdrukkelijk aangeeft dat Zijn shabatten in ere gehouden dienen te worden. Leest men daarover heen of bestempelt men dat als zgn. ‘vervulde’ teksten? Teksten en oproepen die niet meer ter zake doen? In Jezus vervuld? Opgelost? Vervuld betekent: onthuld, getoond. De voltooiing is de ontplooiing van ‘wat er geschreven staat’. Jehoshua liet zien hoe al deze regelgeving nog steeds van toepassing zijn. Hij was immers volgeling van ‘de wet’ en zonder zonde/overtredingen en Zijn volgers waren ijveraars naar de wet (Handelingen 21:20).
Het kan natuurlijk niet zijn dat wanneer Jehoshua Zelf zegt: “Immers er staat geschreven,” dat de volgelingen dan de Woorden van Tenach zouden moeten ontkrachten of relativeren. Jehoshua kende geen NT en duizenden kwamen tot geloof in hem als Joodse Mashiach op grond van enkel en alleen de Tenach.