Is het ontwikkelen van atoomenergie, zeker van atoomwapens, niet te zien als een rebelse overmoed van de mens tegenover God de Schepper? Het doet ons enigszins denken aan een omgekeerde torenbouw van Babel. Toen ging men omhoog, nu gaat men omlaag tot op het binnenste, tot op de kernsplitsing van de schepping, waar de onmetelijke krachten van het Woord zijn geconcentreerd: ‘In den beginne’ was het Woord en door het Woord is alles geworden.
De zogenaamde oerknal is niets anders dan het bulderen van Gods Stem: Hij sprak en zei…
Het wezen van de scheppingsverschijnselen, ook van uranium, is een door God gesproken ‘woord’, een unicum, een naam.
Wie dat aantast, tast Hemzelf aan. Wetenschappelijke kernsplitsing is eenzelfde soort rebelse overmoed als het opsplitsen, maar ook het uit elkaar en uit het verband halen, van de Mozaïsche, oftewel Gods eigen Onderwijzing/Torah.
Er zijn dingen in Gods wereld, waar we wel aan kúnnen komen, maar waar we eerbiedig met onze wetenschappelijke vingers van af moeten blijven: Zijn Woord in de Schriften en Zijn Woord van in het begin. Misschien was het brutale aantasten van de Heilige Schrift door theologen in de vorige eeuw wel de voorbereiding op het gewelddadig aantasten van de schepping in onze eeuw.
De Goddelijke vloek op de menselijke overmoed is verdeeldheid. Torenbouw, omhoog of omlaag, wordt gestraft met spraakverwarring.
Na de Bijbelse bronnensplitsing begon ook de vaderlandse Kerk te splitsen en nog steeds verstaan we elkaar niet. Het atoomvraagstuk versplintert in nog ergere mate de Nederlandse samenleving. Er trekt een scheur door Kerken en gezinnen; kerkelijke vrienden verstaan elkaar dikwijls niet meer. Gooi maar eens een balletje op wie er wel of niet de ‘opnametheorie’ aanhangt en zie wat voor spraakverwarringen er losbarsten.
Nog dit terzijde: als het wezenlijke van de schepping zo diepzinnig is, is het al te simplistisch om te zeggen dat atoomwapens ‘demonisch’ zijn. Men zou ze net zo goed ‘goddelijk’ kunnen noemen. Modern atoomspul zal kinderspel blijken bij de eschatologische vernietigingswapens die de profeet Johannes de zeven Godsgezanten zag wegslingeren in Gods gericht over de wereld. Een gericht waarbij God rechtzet wat wij scheef of ondersteboven gezet hebben, waarbij Babylon, deze godvergeten over-vertechniseerde, gemassificeerde stadscultuur in stukken valt en waarbij eindelijk recht gedaan wordt aan alle verdrukten en waarbij het onschuldig vergoten bloed, van Joden niet in het minst, vergolden wordt.
Of zou er toch nog de mogelijkheid zijn van de omkeer: kan het moderne Babylon niet te elfder ure omkeren net als het oude Nineve?