Mensen hoeven het niet altijd met elkaar eens te zijn om toch ‘broeders’ van elkaar te zijn. We kunnen enorm verschillen wat betreft opvattingen maar belangrijk is het, of wij naar het zelfde object kijken en daarover praten. Het zou niet moeten zijn dat de ene persoon over iets redeneert wat hij buiten ziet en de ander die in diezelfde ruimte is, naar iets in een hoek staart en daarover spreekt. In dat geval… kun je het m.i. nooit eens worden.
Zijn wij als het om Israël gaat ook gefocust op dezelfde Bron? Men zegt wel: waar je mee om gaat, daarmee word je besmet. Leest men veel over Israël en Jodendom dan zou men b.v. eenzijdig een mening vormen over wat er in Israël vandaag de dag gebeurt. Deels is dat zeker zo, maar het is ook een keuze. Wanneer ik het b.v. niet eens ben met mijn vrouw dan zou ik haar toch nooit afvallen want ik heb mij aan haar verbonden met een gelofte. Bovendien hangt men de vuile was nooit buiten… De keuze is heel zwart wit: JE BENT VOOR OF TEGEN. In dit geval is er geen grijs gebied. Geen keuze maken voor Israël is ook een keuze maken. In de lijn van je kunt niet een beetje zwanger zijn. Voor Israël zijn, kan inhouden dat je als ‘niet politiek correct’ worden aangerekend. Men zegt dan: ‘Hoe kun je nou voor fanatieke godsdienstfanaten zijn, die land van arme Palestijnen innemen?’
Sommige Israëlliefhebbers hebben inderdaad een bepaalde grens getrokken tot waar de liefde voor het volk Israël reikt en sommigen hebben er ook voorwaarden aan verbonden. Een grens is b.v. dat Israël geen grond van de zgn. Westbank* (Samaria) zou mogen annexeren of dat Israël geen beperkende regels mag opleggen aan missionarissen. Er zijn ook Israëlliefhebbers die geen voorwaarden stellen. Zij vertrouwen erop dat Adonai het allemaal in Zijn Hand heeft en dat de dingen die gebeuren rondom en met Israël nu eenmaal gebeuren en dat het eindscenario goed zal Zijn.
Wij geloven dat Israël Gods eigendom is. Zijn land, daar hebben we het over. Beloofd land aan de nakomelingen van Abhraham via Yitschak en Jaakov. Iedere centimeter, dus ook Samaria, is Bijbel theologisch gezien gebied bestemd voor de dienst aan de God van Israël. In dit betwiste gebied ligt nota bene het restant van het eerste Godshuis Shiloh.
De betwiste gebieden zijn niet bezet maar puur bezit. Het Israël van vandaag is de rechtmatige eigenaar. Wat zou het mooi zijn wanneer de gelovigen uit de volken zich zouden aansluiten bij Israël als een Ruth bij Naomi en zeggen: ‘Uw volk is mijn volk en Uw God is mijn God,’ en dat zij plek krijgen in het oude Bijbelse kernland Samaria en samen met Israël leren aangaande de wegen des Heren. Israël als totaal is en zal zijn het startpunt voor de vernieuwing van heel de samenleving. Een samenleving die tot doel heeft een samenloving te worden tot de lof van Zijn Naam.
*Een bedenkelijke term die pas na 1967 in zwang kwam want voorheen heette het gebied steevast Samaria en deels Judea, ook in Palestijnse schoolboekjes van vroeger. In Israël spreekt men over de betwiste gebieden.