Chanukah betekent ‘Inwijding’ van de Tempel maar kan ook gelezen worden als chanu חָנוּ, wij rustten, kah כָּה op de 25ste (כ= 20 en ה=5). Al ver voor de Christelijke jaartelling vierde Israel vanaf de 25ste van de 9e Bijbelse maand acht dagen lang dit bijzondere lichtfeest. Jehoshua/Jezus herdacht Chanukah (Joh.10) en zegt tijdens dit feest: ‘Ik ben het Licht der wereld!’ Chanukah is meer dan een jaarlijks terugkomend gezellig samenzijn met lichtjes, een lied en een oliebol. De kern van het Chanukahfeest is de herinnering aan de bevrijding uit de Griekse tirannieke éénheidscultuur in de 2e eeuw voor de gewone jaartelling, die ervan uitgaat dat alle mensen en alle volken gelijk zijn en dus desnoods met geweld gelijkgeschakeld moeten worden. Voor een apart Israëlvolk met een eigen afwijkende levensstijl en eigen Godsdienst was in de toenmalige wereld geen plaats.
Maar Chanukah is voor het volk Israel vooral ook de herinnering aan de Terugkeer naar Gods Onderwijs, de Torah. Wat jarenlang door de heidense overheersers verboden was kon weer: het aansteken van de Menorah/de Kandelaar; herstel van de dagelijkse eredienst (morgen- en avondgebed in de Tempel); van de wekelijkse rustdag (shabat) en de jaarlijkse feesttijden (Pesach, Shawuoth, Jom Kipur en Sukoth), feesttijden die gericht zijn op de God van Israel, de Bevrijder Die Zich niet laat gelijkschakelen met de goden van de gojim (Deuteronomium 6:4).
De muur van Jeruzalem verlicht met blije wensen!
Speciale feesttijden waarin de herinnering levend bleef aan Zijn grote Daden: de Uittocht uit de slavernij; de Doortocht door de woestijn met het manna en de Waterrots die met hen meetrok; Zijn Neerdaling op de Sinai en het Inschrift in Steen van de Tien Torah-Richtlijnen en de Intocht in het Beloofde Land, met voorop de Man met het zwaard; de Messiaanse Vorst die Jozua bemoedigde voor de aanval op Jericho en de verovering van het Beloofde Land. Chanukah sameach, vrolijk Chanukah!