Diverse storende zaken, die onze moderne samenleving onleefbaar dreigen te maken: terrorisme; criminaliteit; verslaving; wereldwijde armoede; ontheemding; ziekten; milieuschade etcetera, zijn symptomen van een verstoorde relatie. Niet van de verstoorde onderlinge relatie tussen mensen en volken, want ook die verstoring is goeddeels een symptoom van een dieper liggende grondige verstoring, maar de verstoorde relatie met de God der Hebreeën, de Schepper. Deze Bevrijder is niet de God van alleen Israël, maar in samenhang met Zijn Eersteling, van heel de volkerenwereld. Hij is onze Vader aan Wie heel de mensheid het bestaan én voortbestaan te danken heeft. Dank zij Zijn Barmhartigheid, Zijn Vergevingsgezindheid, dank zij Zijn Bevrijdend Handelen zijn we er tot op heden.
Maar wat is toch mis met ons, met Nederland, met de wereld? Dat wij als volk en als volkerenwereld een verstoorde Vaderrelatie hebben, dat wij als volksgemeenschap geen omgang meer hebben met deze Unieke God? Wel individueel, als gezin of in aparte sectoren van de samenleving, maar als gehele volksgemeenschap, vertegenwoordigd in regering en parlement, erkennen wij Hem niet als hoogste Autoriteit. Als geheel zijn wij geen vierend, dankend volk en zeker niet een vierende dankende volkerenwereld. Als internationale samenleving zijn wij geen samenloving. In de Verenigde Naties wordt Israëls God niet uitdrukkelijk gehuldigd of vereerd, maar eerder uitdrukkelijk doodgezwegen.
Wat is het gevolg van een verstoorde Vaderrelatie, nationaal en internationaal? Een volk of wereldsamenleving zonder relatie met de God der Hebreeën zoekt een stiefvader, een andere ‘god,’ die geen weet heeft van liefde en vergeving, die zijn onderdanen niet wil bevrijden tot mondigheid, maar hen juist onmondig houdt en hen tiranniseert. Of men breekt met alle Vaders, waardoor ieder zijn eigen ‘god’ wordt, zodat de samenleving individualiseert, verbrokkeld raakt en in tegenstrijdige partijen uiteenvalt. Zonder harmonieuze relatie met de God van Israël is er geen harmonie tussen mensen en tussen volken onderling. Zonder relatie met de God der Hebreeën ervaren we geen innerlijke bevrijding, geen bevrijding van schuld en verslaving. Zonder band met de Echte Vader, blijven we of onmondige kinderen die ter wille van de samenhang in de samenleving genoegen nemen met een dictatoriale stiefvader-god, of verworden we tot individuele godjes, waardoor op de duur de samenleving zozeer uiteenspat dat we genoegen nemen met een op democratische wijze verkozen dictator.
De diverse storende zaken in onze moderne samenleving hangen niet alleen samen met de gebroken relatie tot God Zelf, maar worden in belangrijke mate mede veroorzaakt door ongehoorzaamheid. Shma YIsraël, Hoor Israël, zegt God ons, maar wij horen niet of nauwelijks, naar Gods Onderwijzing, naar Zijn Torah. Als we al luisteren dan hebben we vaak een eigen invulling voor wat er staat geschreven en worden al te strikte regels maar al te snel ontbonden of als ‘wettisch’ weggezet.
Een volk met een verstoorde Vaderrelatie, stoort zich ook niet aan Gods zinvolle Aanwijzingen voor een welvarende samenleving, nationaal en internationaal. In plaats van de liefdevolle Torahregels voor de ordening van de tijd en het aardse bezit, zoals de wekelijkse rustdag, het renteverbod, het periodiek kwijtschelden van de geldschuld en herverdeling van het grondbezit, maken wij onze eigen regels en wetten, die gebaseerd zijn op het handhaven of beveiligen van het eigen belang of het groepsbelang. Maar gelukkig, ooit zal heel de samenleving op aarde Jeruzalem als het centrum erkennen, vanwaar de God van de wereld regeren zal en daar zullen de volkeren jaarlijks heen trekken om de Feesten te vieren, die Israëls God heeft ingesteld ten behoeve van ons allemaal (Zach. 14:19). Hoelang nog wachten?
Het is goed te beginnen met wekelijks te luisteren (Handelingen 15: 21) naar wat er geschreven staat en ons te laten onderwijzen aangaande de Weg die Hij ons wijst om te gaan (Ps. 32:8).