Hebreeuws is niet zomaar een taal, meer een taal die van de Overkant naar ons toegekomen is. Het woord עברית betekent letterlijk: komend van de overkant. Hebreeuws is de taal waarin God ‘sprak en het geschiedde’.
Spreken en taal, zo kunnen we lezen in het boek Genesis, gingen dus vooraf aan het scheppen. Volgens de Joodse overlevering is de schepping van de Taal een nog groter ‘gebeuren’ dan de creaties van aarde, hemelen en de rest van het immens grote universum.
De Hebreeuwse Taal ontspringt in God, Die Zelf Taal is: Hij is hét Woord: ‘In de beginne was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God’ Joh.1:1).
Wie zich verdiept in deze bijzonder diepzinnige en fijnzinnige taal zal het zelf kunnen ontdekken en beamen dat deze Taal Goddelijk is, dat de God van Israël Zelf verborgen in deze Taal aanwezig is’, zelfs tot in de grammaticale spelregels toe.
Hebreeuws is Bijbeltaal
Hebreeuws is in ieder geval de taal waarin de Bijbel naar ons toekwam. Ook de taal waarin Jezus/Jêhóshua` zichzelf openbaarde. Zo leest u in Hand. 26:14 dat Hij Paulus/Shaoel in het Hebreeuws aanspreekt. Die toevoeging – ‘ik hoorde een Stem tot mij spreken in de Hebreeuwse taal’- staat er niet toevallig: het ‘valt je toe’ als we er oog voor krijgen. Jêhóshua` las in Zijn geboorteplaats voor uit de Hebreeuwse Jesaja rol. Hebreeuws was ook de taal waarin hij steeds citeerde: ‘er staat immers geschreven….’
Hirsch: Hebreeuws is de oorspronkelijke taal
De zeer geleerde en zeer geachte Samson Raphael Hirsch (19 eeuw) heeft in het spoor van vele voorgaande Joodse Bijbelwetenschappers de vaste overtuiging dat het Hebreeuws zoals wij dat nu kennen niet alleen dé heilige, goddelijke Taal is: לשון קודש láshon qódesh, maar ook de alleroudste menselijke taal. Volgens Hirsch moet de ‘ene, universele taal’ waarvan sprake is in Gen. 11: 1 een taal zijn geweest die uit één bron kwam, consistent, systematisch, ordelijk en logisch wat betreft opzet. Het Hebreeuws voldoet helemaal aan die eigenschappen.
Bij de bouw van de toren van Babel lezen we in Gen.11 vers 7 “laten we hun taal daar verwarren” (Herziene Statenvertaling). Hoe mooi ook, toch zijn vertalingen dikwijls verschralingen, want in het Hebreeuws staat er נבלה שם שפתם nibhláh shám shêphátam.
Het werkwoord נבל nábhal (waarvan nibhláh is afgeleid) betekent vervagen of verwelken. In feite gebeurde toen dus het volgende: de herkenning van de duidelijke relatie tussen God en de van Hem gegeven spraak/taal vervaagde en resulteerde erin dat iedere groep zijn eigen vocabulaire ging ontwikkelen. In deze spraakverwarring (taalvervaging) ontstonden er talen waarin de Schepper niet meer transparant was, niet meer herkenbaar. Door dit verlies aan transparantie, aan doorzichtigheid en diepzinnigheid vervaagden en verarmden de woorden tot loze klanktekens, taalcodes. De letters en de lettersamenhang tussen de woorden verloren hun typische taalbetekenis en werden daardoor in principe verwisselbaar. Een bepaald meubel kan men evengoed aanduiden met de woordklank ‘stoel’ als met ‘tafel’. De talen op zich kregen zo het karakter van: ‘gebabbel’: het Nederlandse woord babbelen komt van het Hebreeuwse woord Bábhel: verwarring.
Hirsch over het kwadraatschrift
Bij de Sinai-openbaring ontving het volk Yisrael volgens Hirsch en velen met hem, naast de geschreven Leer ook de originele universele Goddelijke schrift, het Hebreeuwse kwadraatschrift. Eigenhandig heeft God de Tien Woorden in deze bijzondere schrifttekens in de Twee Rotsplaten gegraveerd.
Zo “Gans Geheel Anders” als de God van de Hebreeën is, zo “Gans Geheel Anders” is ook Zijn Taal. Het Hebreeuws heeft amper leenwoorden van andere talen. Deze ‘apartgezette taal’ (qódesh betekent ook apart gezet, verbonden met de Heilige Zelf) heeft zijn geheel eigen interne structuur en spraakkunst, zijn eigen logica en vele eigen aspectbetekenissen en nuanceverschillen.
Iedere letter staat op zijn plaats en geen tittel of jota, geen jodje (י), het allerkleinste lettertje van het Hebreeuwse schrift mag eruit immers, uitweg gekrast worden: oiwawoi (modern Hebreeuwse uitdrukking voor o.a, o wee), wie dat wel doet!! Aan de letter Jod kan men nog zien dat het Hebreeuws een taal is die van de Overkant komt. De letter hangt als het ware nog in de lucht, aan een onzichtbare bovenlijn. Alle letters worden van boven naar beneden geschreven en ook nog eens van rechts naar links.
Taalvoorbeeld
De eerste letter is de Aleph, א, deze letter weerspiegelt God Zelf. Hij is de Aleph, de eerste letter van het Alephbeth. De Aleph is een ‘stille’ letter (geen klinker!!), kun je niet uitspreken en verwijst ook naar de stille aanwezigheid van deze unieke taalSchepper.
Ook de mens, Adam, begint met deze eerste letter אדם /Adam. De wortel van het woord – ‘Aleph (א) Daleth (ד) sluit Mem (ם) – verwijst naar ‘een mens gemaakt naar het beeld van God’.
Er is taalverwantschap tussen adam en het woord דמה dámáh: lijken op. In de woorden adam en damah schuilt ook het woord דם dam: bloed. Adam is een wezen dat bestaat uit veel bloed. Het bloed is אדום ‘ádóm: rood van kleur. De eerste twee letters van Adam, אד, Aleph en Daleth vormen het word ‘éed = vluchtige geest, damp. Het menselijk bestaan is vluchtig, we zijn als bloemen in het veld, tegen de avond is de geest er al bijna uit en zijn we verwelkt. Maar de Woorden van Israëls God, in deze unieke Hebreeuwse Taal, verwelkten nooit (Ps. 103:15-17 ). In deze goddelijke taal blijven de Woorden Gods eeuwig fris en groen. Drinkend uit deze Goddelijke Hebreeuwse Bron blijven ook wij fris van geest, blijven we bloeien als bloemen met de prachtigste kleuren en geur.
Het Woord als geestelijk voedsel voor elke dag
Dagelijks drinken uit de Bijbelse Bron is evenzeer nodig als dagelijks eten en drinken. Elke vertaling kan daarvoor dienst doen. Maar zoals velen hun gezondheid vaak op peil houden door regelmatig wat vitamines of mineralen toe te voegen, omdat ons voedselpakket soms wat te mager of te eenzijdig is, zo kunnen we onze wat magere of eenzijdige Bijbelvertaling aanvullen door dagelijks een paar Hebreeuwse supplementen in te nemen.
Eén Hebreeuws woord per dag of één Hebreeuwse zin uit de Psalmen, kan al genoeg zijn. Als deze Hebreeuwse supplementen door de herhaling eenmaal via ons hoofd in ons hart beland zijn, blijven ze eeuwig fris en groen. Door ze telkens opnieuw ‘uit te zuigen’ verliezen ze niet aan kracht, ze worden door het gebruik juist steeds krachtiger, steeds meer transparant tot op God, het Woord Zelf.