Onze TijdStip artikelen zijn niet alleen zeer sterk betrokken op de Hebreeuwse taal, maar het woord ‘Hebreeuws’ עברי ‘ibhrí is ook zeer typerend voor onze visie op de Bijbel. Het Hebreeuwse עברי ‘ibhrí is afgeleid van het werkwoord עבר ‘ábhar: voorbijgaan, oversteken, een grensrivier oversteken, van de overkant naar ons toekomen. De kern van de Hebreeuwse Bijbel is het evangelie dat niet wij hoeven op te stijgen tot het Goddelijke, maar dat de God der Hebreeën vanaf de Overkant naar ons toegekomen is en dat Hij nog steeds tot ons afdaalt via de Hebreeuwse Geschriften. In de Woorden van de Heilige Schrift steekt de Heilige Israëls de GrensRivier over die van ons uit onoverbrugbaar is .
Met deze Bijbelvisie nemen wij in onze TijdStip artikelen dus duidelijk afstand van de Grieks georiënteerde visie, dat de Bijbel een vrucht is van de menselijke verbeelding. Wij kunnen als mensen inderdaad door de gave van onze creatieve verbeelding grensrivieren passeren. Als wij tegen het plafond van ons denken aanlopen, tegen een grens die we niet kunnen oversteken, maar wij vermoeden dat er achter die grens toch ‘Iets’ zou kunnen zijn dat ons overstijgt, dat niet zintuiglijk waarneembaar is en ook aan onze logica ontglipt, dan kunnen wij via het instrument van onze creatieve verbeelding in die andere wereld binnendringen, ons indenken in het ons overstijgende Iets, de grens oversteken (‘ábhar) en ons een eigen Godsbeeld scheppen. In deze Grieks gestempelde visie zou de Bijbel puur een vrucht zijn van onze eigen verbeelding en zou dus alles wat wij mensen over God zeggen thuishoren in het ‘domein van de verbeelding’. Men voegt er graag aan toe dat verbeelding in dit verband geen ‘onzin’ betekent, maar alleen ‘een ander domein dan dat van de realiteit’ (Kuitert).
Het uitgangspunt van onze TijdStip artikelen is dat de Hebreeuwse Bijbel geen menselijk bedenksel is, geen vrucht van kunstzinnige literaire verbeelding, maar een uniek profetisch-literair Geschrift, dat vanaf de Overkant naar ons toegekomen is. Nog anders gezegd: de Heilige Schrift is de in schrifttaal verstilde Stem van de God der Hebreeën. Een ‘gestolde Stem’ die door Geest van Israëls God, door Zijn Heilige Adem (Ruach רוח) weer ter sprake komt voor ieder die gelooft. Voor de gelovige Bijbellezer is het alsof de Woorden zich losmaken van het papier en God rechtstreeks tot hem of haar gaat spreken.