De algemeen bekende en als groot schrijver erkende Günther Grass schreef een aanklacht tegen het Joodse volk: ‘Israël is een gevaar voor de wereldvrede’. De man vergist zich pijnlijk, pijnlijk ook voor het huidige Duitse volk: Israël is geen gevaar voor de wereldvrede, maar is wel een grote bedreiging voor de wereld-se vrede, voor de vrede die wij willen bewerkstelligen vanuit onze eigen politieke of religieuze ideologie. Israël is juist een onmisbare schakel voor de werkelijke en duurzame ‘vrede op aarde’ = voor de vrede vanuit Tsion, de vrede waarbij de Geest van Israëls God, onze Bevrijder, Zijn Torah, met de unieke Richtlijnen voor vrede en welzijn voor alle volken, wil schrijven in mensenharten (Micha 4:1-4, Jesaja 2:1-4, Jeremia 31:33, Lukas 2:14).
De vijandschap van de oud heidense, Griekse, Romeinse, Germaanse en van de modern communistische, nationaal-socialistische (Goebels) en links-socialistische (Günther Grass) én van de huidige Islamitische volken wortelt in het gegeven dat deze volken een heel ander concept hebben over vrede op aarde: socialistische vrede, fascistisch-liberale vrede, of Sharia-vrede, of nog het oude concept van de Vaticaans Kerkelijk-Christelijke vrede.
Auteurs/dichters als Günther Grass en andere publieke figuren (pausen, dominees, journalisten, politici en anderen) die vóór 1945 geboren zijn, zouden hun mond moeten houden over Israël, zouden levenslang geen kwaad woord mogen zeggen over het Godsvolk Israël, en de auteurs etc. van ná 1945 pas als ze 80 zijn of ouder, dus pas vanaf 2025.