(Gepubliceerd in februari 2013)

Is het CDA‭ ‬‘hamanitisch’‭ (‬vijandig tegenover de Joodse Staat‭) ‬of‭ ‬‘estherisch’‭ (‬een reddende engel‭)?‬

Onze correspondent in Israël, Tamar Manor, kreeg inzage in een officieel schrijven van het CDA aan één van haar vele kennissen in Nederland. Deze had haar lidmaatschap van het CDA opgezegd, omdat zij steeds meer moeite kreeg met het partijstandpunt ten opzichte van Israël. In het bewuste schrijven werd heel helder uiteengezet wat de uitgangspunten waren voor het Midden-Oostenbeleid van het CDA. Kort samengevat: de veiligheid van Israël is het best gebaat bij een vredesregeling‭ ‬waarvan de ‘contouren’ allang vastliggen.

De bronnen waaruit het CDA put

Als bronnen voor deze stellingname, zo liet Tamar ons weten, werden genoemd: het dagblad Ha’aretz (een belangrijke linkse oppositiekrant in Israël), rapporten van o.a. het Internationale Rode Kruis, de VN en de Israëlische organisatie B’Tselem. Daarnaast de verslagen van de waarnemers van de Wereldraad van Kerken en ook de rapporten van de ambassadeurs van de EU-landen in Tel Aviv en Ramallah, terwijl af en toe ook informatie gezocht wordt bij Amnesty International, de organisatie Jews for Peace en de kranten The Guardian en New York Times’. Globaal genomen dus links georiënteerde informatiebronnen. De bewering over ‘veiligheid door vrede’ werd besloten met het gezegde: ’Het kan toch niet zo zijn dat‭ ‬al die verschillende organisaties het allemaal bij het verkeerde eind‭ ‬hebben‭?‬’ Dit klinkt dunkt ons nogal simplistisch, alsof je twee halve waarheden bij elkaar mag optellen met als som de hele waarheid. Zelfs een reeks van honderd halve waarheden blijft een halve waarheid en dus een hele leugen.

‘Heel Vervelend’‭?‬

Verderop in het schrijven werd terloops nog gezegd ‘Natuurlijk besef ik dat de dreiging die er van‭ ‬Gaza uitgaat naar zuid Israël heel vervelend is’‭.‬ Tamar schreef ons: toen ik dit las moest ik naar adem happen. Heel vervelend? Heel vervelend is het hier in de noordelijke Negev als er een zandstorm opsteekt waardoor je soms geen hand voor ogen kunt zien en het zand door alle kieren heen je huis binnendringt, dat verveelt heel erg. Maar een bommenregen lukraak, ook op scholen, ziekenhuizen, doet er niet toe waar, die dagenlang duurt en ook ’s nachts doorgaat, zoiets ‘heel vervelend’ noemen, dat schokt mij. De bommenregen doet mij altijd denken aan de oproep uit Psalm 83 vers 5: ‘Komt‭, ‬laten wij hen als volk verdelgen‭, ‬zodat aan de naam‭ ‬van Israël niet meer wordt gedacht’. In tegenstelling tot Hamas die zijn bommen richt op het Joodse volk, richt Israëls verdedigingsmacht (IDF) zich op de bommenmakers en bommenwerpers en op de commandocentra van Hamas. Dat daarbij ook burgers getroffen worden, komt doordat de Hamasleiders en de laffe bommenwerpers zich verschuilen achter burgers, liefst achter vrouwen en kinderen die als ‘martelaars’ worden gehuldigd. Dat Israël oorlog voert tegen Hamas en niet tegen de bevolking van Gaza, blijkt ook uit het feit dat tijdens de oorlog de voedseltoevoer vanuit Israël voor de bevolking van Gaza gewoon doorging. Ik wil nog even terug naar het woord ‘vervelend’, het maakt op mij de indruk dat men bij het CDA geen empathie, geen warm gevoel heeft voor ons volk, dat door sommige Christenen onze oudste broer‭ ‬genoemd wordt en door anderen ‘ons bronvolk’,‭ ‬waarbij men denkt een knipoog naar Psalm 87 vers 7: ‘Al mijn bronnen zijn in U’. wat doelt op Jeruzalem, de Davidstad, onze oeroude hoofdstad!

De praktijk bewijst dat vredesregelingen het conflict verergeren

De waarheid over het conflict tussen Israël en de Moslimburen bestaat uit twee helften: een praktische en een principiële helft.

De praktische kant is dat elke vredesregeling waar Israël mee instemde meestal meteen getorpedeerd werd. Toen Arafat en Rabin samen met president Clinton een vredesregeling waren overeengekomen, werd door Arafat bij terugkeer in Israël meteen de Intifada weer nieuw leven ingeblazen. Toen Sharon met Abbas een vredesregeling had getroffen over het conflict in Gaza werd het Joodse tuinbouwgebied Gush Katif, waar honderden gezinnen in Gaza werkgelegenheid en inkomen vonden, voortdurend met raketten bestookt. De vredesregeling hield in dat dat Gush Katif (2005) zou worden ontruimd, met heel veel pijn voor de bewoners (nog steeds) en dat de vijandelijkheden zouden worden gestaakt. Maar wat gebeurde? De vredesregeling bracht geen enkele veiligheid voor Israël! Integendeel, het werd nog veel onveiliger! Immers kort daarna pleegde Hamas een staatsgeep in Gaza, zette eerst de Abbas-gezinde politici e.a. het ‘bevrijde’, geïslamiseerde Gaza uit en zette daarna in verhevigde mate de beschietingen voort, nu op Israël zelf!

Er is een godsdienstoorlog gaande

Blijkbaar, en dat is de principiële helft van de waarheid over het Midden Oosten conflict, wil de Moslimwereld helemaal geen vrede met Israël. Vredesbesprekingen zijn slechts een onderdeel van de oorlogsstrategie die er op gericht is om Israël, althans de Joodse Staat, van de kaart te vegen. Joden mogen wel wonen in Moslimgebieden, maar een Joodse Staat midden in een gebied dat ooit eeuwenlang het machtsgebied van Allah was, dat kan niet, dat mag niet, dat is voor iedere rechtgeaarde Moslim onverdraaglijk.

Een 100-jarige oorlog

Er is dus meer aan de hand dan de linkse media en aanverwante organisaties denken en juist het CDA als Christelijke, op de godsdienst gebaseerde partij, zou daar speciaal oog voor moeten hebben: het is oorlog in het Midden-Oosten, er voltrekt zich rond het piepkleine Israël al bijna 100 jaar – al sinds de Balfourdeclaration (1918), waarin heel het vroegere ‘Palestina’ (= inclusief de zogenaamde Westbank, het Bijbelse Judea en Samaria, én heel het huidige Jordanië ) aan het Joodse volk werd toegezegd) – een godsdienstoorlog‭ ‬waar‭ ‬Europa in betrokken is. In 1920 op de conferentie in San Remo nam de toenmalige Volkenbond, de voorloper van de huidige VN, het besluit (wat in 1922 nog eens werd bevestigd) om aan Engeland officieel het vroegere ‘Palestina’ (nogmaals: met inbegrip van Jordanië en de zogenaamde Westbank) als mandaatgebied toe te wijzen, met de opdracht om de Balfourdeclaration uit te voeren waarin stond: ‘Zijne Majesteits Regering staat welwillend tegenover‭ ‬de vestiging van een Nationaal Tehuis voor het Joodse volk‭ ‬in Palestina’‭ ‬(nog één keer: met inbegrip van Jordanië en de zogenaamde Westbank). De opdracht hield in om zo snel als dat mogelijk was dit hele gebied (net als de andere mandaatgebieden, Irak en Syrië) zelfstandig te doen worden onder eigen nationaal bestuur. Dat wil dus zeggen voor heel Palestina: onder Joods bestuur, waarin uiteraard de daar wonende Arabieren zouden mogen participeren, zoals ook nu gebeurt in de huidige Joodse Staat.

Het land van Balfour zwicht voor de olie en is trouweloos‭ (‬‘het perfide Albion’‭)‬

Maar wat deed Engeland intussen? Om politieke redenen, om in de gunst te komen of te blijven van de opkomende Arabische oliemachten, splitste Engeland zijn mandaatgebied in tweeën en maakte Jordanië zelfstandig onder Arabisch bestuur: de huidige koninklijke Jordaanse familie. Gevolg was dat het oorspronkelijk aan de Joden toegezegde Nationaal Tehuis gehalveerd werd. Na de Tweede Wereldoorlog werd door de VN, met volle medewerking van Europa met Engeland voorop, dit gehalveerde Joodse Tehuis nog weer eens gehalveerd, waarbij de ene helft werd toegezegd aan de ‘Palestijnen’ (aan de Palestijnen in de engere, zin van het woord, want oorspronkelijk werden ook de daar wonende Joden ‘Palestijnen’ genoemd). In 1948, toen Israël besloot na het terugtrekken van de Engelsen zich als Joodse Staat zelfstandig te verklaren op dit tot minder dan een kwart gereduceerde restant van hun Nationaal Tehuis, bezette Jordanië het aan de ‘Palestijnen’ toegezegde deel. Toen in 1967 Egypte en Syrië samen met Jordanië opnieuw de piepkleine Joodse Staat aanvielen om, en nu definitief, deze ‘onwenselijke entiteit’, van de kaart te vegen, sloeg Israëls verdedigingsmacht (IDF) de Jordaanse bezetter terug en kwam het vanouds beloofde en in de Balfourdeclaration toegezegde en door de Volkenbond erkende landsdeel weer onder Joods bestuur.

De aanwezigheid van een Joodse Staat is‭ ‬onverdraaglijk

De hele waarheid over het Midden Oosten is dus dat vredesregelingen onderdeel zijn van een zeer omvangrijke godsdienstoorlog, één van de grootste uit de wereldgeschiedenis. De Moslimwereld zal niet rusten, mag niet, kan niet rusten voordat de Joodse Staat is weggevaagd. De Joodse Staat, want het gaat, wat meestal vergeten of verdoezeld wordt, om het Joodse karakters van deze ‘onwenselijke identiteit’. Israël is de enige staat ter wereld waar de kalender geordend is volgens Bijbelse richtlijnen: de wekelijkse Shabbat is bij wet geregeld en dat zelfde geldt voor de Bijbelse Feesten van Pesach Shawu`oth (Wekenfeest) en Sukoth (Loofhuttenfeest). Ook is op alle scholen, ook op de openbare het Bijbelonderwijs verplicht, het is zelf een examenvak waar men op zakken kan.

CDA is verblind door de links politieke ideologie

Juist het CDA als Christelijke, op de Bijbel gebaseerd partij zou er oog voor moeten hebben dat er rond het piepkleine Israël, aan alle kanten omringd door min of meer vijandig gezinde Moslimlanden, een godsdienstoorlog gaande is, een oorlog die wereldwijde vertakkingen heeft, tot in ons land toe. Waarom ziet het CDA dat niet? Omdat het CDA in zijn buitenlandse beleid Europees en links georiënteerd is en zich laat voorlichten door linkse media en vredesorganisaties, die niet zien, of beter: niet kúnnen zien dat het conflict in het Midden-Oosten ten diepste, maar ook duidelijk aan de oppervlakte, het karakter heeft van een godsdienstoorlog. Waarom kúnnen zij dat niet zien? Omdat zij zich laten verblinden door een eenzijdige, seculiere ideologie.

Drie speerpunten van de linkse politieke ideologie

De politieke ideologie van links kent drie speerpunten:

a‭.‬ alle religies zijn menselijke projecties vanuit menselijke zwakheid of onmacht en zijn dus in wezen nonsens‭, ‬en‭ ‬

b‭.‬ alle mensen zijn gelijk‭, ‬men mag dus het Joodse volk niet voortrekken en apart behandelen‭, ‬zeker niet op religieuze gronden alsof Israël een voortrekkersvolk zou zijn‭, ‬uitverkoren om de volken voor te lichten over de Goddelijke Richtlijnen‭ (‬Torah‭) ‬voor een‭ ‬welvarende en vreedzamere wereldsamenleving‭; ‬zoiets is verfoeilijke discriminatie‭! ‬en‭ ‬

c‭.‬ alle problemen in een volk en tussen de volken‭, ‬ook de spanning tussen Israël en de buurvolken‭, ‬zijn te herleiden tot maatschappelijke ongelijkheid‭, ‬tot het verschil tussen rijk en arm‭: ‬Israël is‭, ‬zo denkt men‭, ‬een stinkend rijk land‭, ‬gesteund door het schatrijke Amerika en de mensen in Gaza en andere Moslimgebieden zijn straatarm‭. ‬Straatarm‭? ‬Het grootste deel van het Moslim-Midden‭ -Oosten‭, ‬Saoedi-Arabië‭, ‬de Golfstaten‭, ‬Irak en Iran behoort tot de potentieel rijkste streken op aarde‭. ‬Verhoudingsgewijs wonen‭ ‬er in Saoedi-Arabië‭, ‬Qatar Dubai en Oman meer rijkaards dan in heel de Verenigde Staten van Amerika‭. ‬Wat arme Palestijnen‭? ‬De Palestijnen laten zich helaas als slachtoffers gebruiken‭, ‬misbruiken in een wereldwijde godsdienstoorlog‭.‬

Samenvattend

De dieperliggende kwestie is dus dat de Moslimleiders (niet alleen de Hamasleiders maar ook de zogenaamde ‘gematigden’ als Abbas) geen vrede willen, geen vrede kúnnen willen: hun godsdienst staat hun dat niet toe, omdat ‘Palestina’ ooit behoorde tot het rechtsgebied van Allah en dat moet koste wat het kost hersteld worden. Nog onlangs werd een schokkende uitspraak van de enigszins gematigde Egyptische president Morsi wereldkundig gemaakt: ‘de Joden zijn‭ ‬afstammelingen van apen en varkens‭, ‬met dit volk is geen vredesregeling mogelijk’‭. ‬Het tragische is dat het ‘Christelijke’ Europa, en dat ook in ons land een bewust Christelijke partij als het CDA, in deze oorlog de verkeerde keuze maakt, waardoor de Christelijk gestempelde, Europese volksgemeenschap opnieuw diep schuldig betrokken wordt bij een allerlaatste vernietigingspoging, een radicale Shoa, waarin, (zoals het soms heel wreed opklinkt vanuit de Moslimwereld) ‘het werk van Hitler (= een neoHaman) moet worden afgemaakt’.

Fusie van BPP en CDA‭?‬

Nog een luchtige notitie tot slot. Onze correspondent in Israël, Tamar Manor, heeft samen met een jonge Nederlandse schrijver een nieuwe partij op gericht*. Zij woont al 30 jaar in Israël, maar heeft nog een Nederlands paspoort en mag daarom ook met ons meedenken en meestemmen. De naam van de nieuwe partij is: BPP (Bijbels Politieke Partij). Een betere naam was misschien Bijbels Hebreeuwse Partij (BHP) of Hebreeuws Abramitische Politieke Partij (HAPP!). Als het CDA zich bezint en niet langer het hamanitische streven steunt om de Joodse Staat (die is als een beschermende bast om de boom) te vernietigen, maar een estherische partij wordt: een reddende engel voor het Godsvolk dat al vanaf het begin van zijn vrije volksbestaan in 1948 (over een paar jaar is dat 70 jaar geleden!) bijna dagelijks dodelijk bedreigd wordt**, dan zien de oprichters van de nieuwe Bijbelse partij reden om te onderhandelen over een fusie. Maar het CDA zal dan wel zijn naam een beetje moeten aanpassen: Hebreeuws Christelijk Democratisch Appél (HCDA) of korter: Christelijke Hebreeuwse Unie (CHU) of nog korter en meer algemeen, waardoor het CDA de grote middenpartij kan worden en ook socialisten en liberalen kan omvatten: de Hebreeuwse Unie (HU).

‭*‬Voor meer informatie over deze nieuwe partij‭: ‬
leerland@gmail.com

‭

** ‬Als de Moslimbuurlanden in plaats van Israël te bestrijden van meet af aan in het Joodse volk een unieke bondgenoot hadden gezien‭, ‬een volk met een enorm innovatief‭, ‬creatief talent en een enorme economische potentie‭, ‬dan had het in potentie rijke Midden-Oosten Europa en zelfs de VS economisch kunnen overklassen‭. ‬En dat kan alsnog‭!‬