Op een dag stelde iemand ons die vraag. Enigszins verbaasd, eigenlijk ietwat verbijsterd… zeiden wij dat orthodoxe Joden zeer zeker Adonai (letterlijk mijn Heer) als hun persoonlijke Heer zien, als een Vader met wie zij mogen spreken en tegen wie zij kunnen jammeren en juichen. Dagelijks zegt de gelovige Jood, letterlijk betekent Jehudah Godlover, vele persoonlijke zegeningen tegen Adonai. Het grote gebed van Grote Verzoendag heet het Avinu Malkenu, onze Vader, onze Koning. In het dagelijkse gebedenboek, de sidur, staan vele verwijzingen naar God als de Vader. Ook het door Jehoshua onderwezen; het ‘Onze Vader Die in de hemelen is’ was destijds voor de joodse volgelingen van Jehoshua een herkenbaar en passend gebed. God als de Vader, Wiens wil, de leefregels voor de wereld zoals in Zijn Onderwijzing/Thora opgetekend, zal geschieden. Het is niet aan ons om anderen te oordelen over hun relatie met de Levende God. Dat is aan de ‘buitenkant’ niet af te leiden.
Het gaat er uiteindelijk om wat de relatie is tussen u, Jood of Christen, met de Vader. Wat is onze hartsgesteldheid? Belijden wij met het hoofd of met het hart? Zou Hij kunnen zeggen: ‘Ik ken u niet,’ zoals de bruidegom zegt in Mattheus 25:12 in het verhaal van de 5 dwaze maagden, die tevergeefs op de deur klopten van de bruiloftszaal en niet binnen werden gelaten…?