Terug naar de Weg
Er is een Hebreeuws gezegde: ‘We kunnen niet de weg terug, maar wel terug naar de Weg’. De enige remedie voor onze verbrokkelde en onderling tegenstrijdige wereldcultuur is: terug naar de brede Hebreeuwse bedding. De kern van iedere cultuur is een religieus–filosofische levensvisie die bepalend is voor de structuur van de samenleving: voor de mate van vrijheid, welzijn en welvaart.
Zeven culturele stromingen
Onze wereldcultuur kent een zevental hoofdstromingen die te vatten zijn in zeven korte gezegdes:
1. De Griek zegt: ken Uzelf
2. De Romein zegt: beheers Uzelf
3. De Hindoe zegt: schik U in Uw (zelfbewerkte) lot
4. De Boeddhist zegt: ontledig Uzelf (= dood uw begeerten)
5. De Moslim zegt: onderwerp Uzelf
6. De Chinees zegt: houd uzelf in evenwicht
7. De humanist zegt: wees Uzelf
Hoor Israël!
Lang vóórdat de Grieken e.a. hun levensvisies formuleerden is tót de Hebreeërs gezegd:
‘shêma` Jisraël’ = hoor Israël = wees ontvankelijk voor het Zelf, het Unieke Wezen van Israëls God, de Ene, de Unieke! (Deuteronomium 6:4).
‘Horen’ (sháma`, waarin het woord shem: naam) is: zich openstellen voor de Shem = voor de Naam, voor het Unieke Wezen, het ‘Zelf’ van de God der Hebreeërs Die in de Heilige Hebreeuwse Schriften Zich Zelf, Zijn Naam getypeerd heeft.
‘Horen’ is: toelaten dat de Geest van deze God, de Ruach HaQodesh, Zijn Torah gaat ‘schrijven’ in ons hart* zodat we op God gaan lijken, Zijn ‘evenbeeld’ worden (Jeremia 31:33; Hebreeën 8:10; 10:16, Genesis 1:26,27; Romeinen 8:29).
Het centrale plein: ons hart
Volgens de Bijbel is ons hart (lebh) het centrum van ons leven: ‘daaruit zijn de uitgangen des levens’ (Spreuken 4:23). Ons hart is als het plein in het dorps- of stadscentrum waar alle wegen samenkomen. Het plein is in principe een lege plek: ook ons hart is een leegte, een holte, we zijn in wezen ‘een holle diamant’. Deze holte heeft God voor Zichzelf gereserveerd: ‘Mijn zoon, geef Mij Uw hart!’(Spreuken 23:26). Wanneer we ons hart niet laten vullen door Gods Geest zuigt deze leegte andere, negatieve geesten aan, met als de boosaardigste de geest van de zelfvergoddelijking met als tegenpool de geest van de zelfverachting of van de zelfverwerping.
Herbronnen binnen de Hebreeuwse bedding
Wat hoofdstromen lijken, blijken losgeraakte zijstromen. De zeven kunnen herbronnen binnen de brede Hebreeuwse bedding:
1. Ken uzelf:
Het Griekse ‘ken uzelf’ is vooral een waarschuwing: pas op voor ‘hubris’ (overmoed), overschat uzelf niet, houd u aan de menselijke maat. ‘De weg tot de ware zelfkennis, is de kennis van God’ (Calvijn). Wie zich openstelt voor het Zelf, het Wezen van de God der Hebreeën, de Ene, de Unieke, ontdekt dat God en mens onvergelijkbare G(g)rootheden zijn – Hij is onvergelijkelijk Anders, Apart, Heilig – en die wórdt ontdekt aan de menselijke oerdrift om zichzelf te zetten op de plaats van God, om ‘als God’ te willen zijn (Genesis 3:5).
2. Beheers uzelf:
Wie zich openstelt voor het Zelf van de God der Hebreeërs, wie zich laat beheersen door Gods Geest en Zijn Torah in het hart laat schrijven, is een béheerst mens.
3. Schik U in Uw (zelfbewerkte) lot:
Hindoe’s geloven dat hun huidige levenslot een direct gevolg is van eigen (wan)gedrag in een vorig leven, daarom spannen zij zich in, strijdend en strevend mede door veel offers en gebeden, om in dit leven gewillig en deugdzaam te zijn. Als wij ons toevertrouwen aan de God der Hebreeën kunnen wij volledige bevrijding ervaren uit de ban van ons verleden en levensvernieuwing door Zijn Heilige Geest.
4. Ontledig uzelf:
Wie zijn hart laat vullen door de Geest van de God der Hebreeërs wordt leeg van zichzelf, ‘sterft’ aan zichzelf.
5. Onderwerp uzelf:
Wie kennis krijgt aan de God der Hebreeërs, de Heilige, de Ene, de Unieke, Die Zich met ons vereenzelvigd heeft, onze zonden op Zich genomen en weggedragen heeft (Leviticus 21:16; Johannes 1:29), wordt ootmoedig en buigt zich in heilige eerbied voor Gods mateloze Liefde en Majesteit.
6. Houd uzelf in evenwicht
De God der Hebreeërs is de Eenheid van Woord en Geest, in Hem zijn Woord en Geest (twee spanningsvolle werkelijkheden) een evenwichtige Eenheid; een Eenheid die zich weerspiegelt in al Zijn werken: Hij schiep de mens naar Zijn beeld: mannelijk én vrouwelijk; Hij is rechtvaardig én barmhartig, logisch ordelijk én creatief, verassend. Wie zich van harte openstelt voor het Zelf van de God der Hebreeërs, de Ene, Unieke, zal eenheid in zichzelf ervaren (Psalm 86: 11). Maar in een samenleving zonder relatie met de Ene, de God der Hebreeërs wordt het mannelijke en het vrouwelijke verward of verwisseld en worden rechtvaardigheid en barmhartigheid door één gemengd.
7. Wees uzelf:
Als we ons van harte openstellen voor het ‘Zelf’ van de God der Hebreeërs, ‘hoorders worden van Zijn Woord’ en ons laten leiden door Zijn Creatieve Geest, ontdekken we ons ware zelf, onze unieke naam = ons unieke programma, onze talenten, onze creatieve kracht en vooral: onze unieke roeping in Gods plan met Zijn wereld, met Zijn volk en de volken.
Wij zullen doen en horen
Lang voordat de Grieken tot een vorm van zelfbewustzijn kwamen, is door de Hebreeërs gezegd:‘na`aseh we nishma` = wij zullen doen én horen (Deuteronomium 24:7). Het hoogtepunt van menselijk handelen is: het heiligen van de Gods Naam. Heiligen = afzonderen, apart zetten = verbinden met de Heilige, de Aparte, de Ene, Unieke. De Naam heiligen is: alles wat door de Naam (= door God Zelf) tot stand gebracht is in schepping en geschiedenis weer met Hem verbinden, weer bij Hem terug brengen door dankzegging en dankoffers. Leven, volop leven, is loven en een volop mondige samenleving is een ‘samenloving’. Terug naar de brede Hebreeuwse hoofdstroom betekent vooral: zich verenigen in de lofzang:
‘Alle gij volken looft Zijn Naam’ (Psalm 117).
Vier centra voor de heiliging
Er zijn vier centra voor de heiliging van Gods Naam:
1. Het menselijk hart: het centrum voor de persoonlijke, hartelijke dankzegging: ‘Ik loof U zolang ik ben’ (Psalm146:2).
2. De huistafel die het centrum vormt van iedere woning, ‘het centrale plein’ waar alle gezinsleden samenkomen, waar dagelijks dankzegging wordt gedaan over het brood en over de wijn in het weekend.
3. Het stads- en dorpscentrum, de centrale plek voor de dagelijkse getijdendiensten, de morgen- en avondgebeden.
4. De berg Tsion, in het centrum van de wereld. Zoals de God der Hebreeërs het menselijk hart voor zich gereserveerd heeft, heeft Hij ook beslag gelegd op dit hart van de wereld: ‘Hier wil Ik wonen!’ (Psalm 132: 14). En: ‘Mijn huis zal een gebedshuis zijn, een plek van dankoffer en lofzang, voor alle volken (Jesaja 56:7; Mattheüs 21:13)! En van hieruit wil de God der Hebreeërs Zijn volken onderwijzen, tot vrede op aarde in saamhorigheid met Zijn volk Israël (Psalm 147:19, 20; Micha 4:1-4; Jesaja 2:1-4), opdat ieder mens en ieder volk tot zijn recht komt op Gods goede aarde: ‘ieder onder eigen wijnstok en vijgenboom’.
Vier notities
1. Er is een Hebreeuws gezegde: ‘hoe groter de droom, des te groter de mogelijkheden’. Er is geen grotere droom dan het visioen van Israëls profeten.
2. Nederland herbronnen, kan dat? Ons land was ooit een Bijbelland, waar de vergaderingen van de Staten-Generaal werden geopend en gesloten met een gebed tot de God der Hebreeërs, waar met instemming van alle volksvertegenwoordigers opdracht werd gegeven om de Bijbel te vertalen vanuit de originele brontaal in de volkstaal: de Statenvertaling en waar de ouders priesters waren aan de huistafel. Deze door de Bijbel gestempelde cultuur is intussen vermengd met alle zes genoemde stromingen uit de wereldcultuur. Kan Nederland nog herbronnen? Hier geldt: hoe groter de droom, des te groter de mogelijkheden. Wat kunt U doen aan deze herbronning?
3. De zwakte van het oude Bijbelland was dat de Bijbels gestempelde cultuur vooral gedragen werd door een kleine elite van predikanten en andere leidinggevenden, die rechtstreeks toegang hadden tot de Hebreeuws Bijbelse Bron. De grote meerderheid van de bevolking was onmondig en liet zich wel voorlichten maar had zelf geen rechtstreekse toegang tot de oer-Bijbelse Bron. De Statenvertaling was wel een belangrijk hulpmiddel maar maakte het volk niet echt mondig: men bleef afhankelijk van geleerde tussenpersonen die konden uitleggen wat er letterlijk in de grondtekst stond.
4. Wat U kunt doen aan de herbronning van Nederland? De Hebreeuwse brontaal leren is een eerste stap om volop mondig te worden. Hebreeuws leren betekent rechtstreeks, zonder tussenpersonen, toegang krijgen tot de hoogste Autoriteit: de originele Bijbeltekst.