Door Sabine Plat

In de medische wetenschap is inmiddels bekend dat onze spieren en organen allemaal stamcellen hebben, waarmee ze zichzelf kunnen repareren na beschadiging. Maar nu is het rare: dat hebben al onze spieren en organen, behalve de belangrijkste spier: ons hart…

In de Volkskrant stond enige tijd geleden een artikel over een droom van cardiologen die in duigen was gevallen.
Wat was het geval? De cardiologen (artsen die gespecialiseerd zijn in het hart) hoopten dat een beschadigd hart zichzelf zou kunnen repareren met behulp van stamcellen.
Onze spieren en organen hebben allemaal stamcellen, waarmee ze zichzelf kunnen repareren na beschadiging. Dus ook het hart, dacht en hoopte men.
Maar uit onderzoek van moleculair geneticus Hans Clevers blijkt nu dat het hart geen stamcellen heeft, en daarom kan het hart zichzelf dus niet repareren … Dit legde hij uit in een gesprek hierover op de radio. 1)
Uit dat interview met Clevers:

“Normaal heeft ieder orgaan in het lichaam z’n eigen set stamcellen, en heel gespecialiseerd. En die functioneren een leven lang, elke keer als er weefsel of cellen verloren gaan, om die, door heel snel te delen, die gaten als het ware weer op te vullen. Bijvoorbeeld onze lever kan het fantastisch, en ook aan de huid kan je dat zien, als je valt, zo’n wondje geneest over het algemeen zonder een litteken. Er komt keurig nieuw huid terug, en dat doen stamcellen.”

Interviewer: “En in het hart gebeurt dat dus niet, blijkt uit uw onderzoek?”

Clevers: “Ja, er zijn allerlei dieren die dat keurig kunnen, een beschadigd hart weer repareren, vissen bijvoorbeeld doen dat fantastisch, en er is … wereldwijd enorm geloofd dat het mensenhart ook dat soort stamcellen zou hebben, en wat die bijvoorbeeld zouden moeten doen, als bijvoorbeeld na een hartinfarct er hartspiercellen afsterven, om door middel van deling heel snel nieuwe hartspiercellen te produceren en precies op de juiste plek af te leveren. En dat blijkt ondertussen, langzaam maar zeker, niet zo simpel te zijn geweest allemaal.

(…) Wat ze zagen in een breed onderzoek naar welke cellen zich delen na beschadiging (bijvoorbeeld door een infarct): er gaan een aantal soorten cellen zich delen, bv. de bloedvatcellen, immuuncellen (afweer), zodat het hart in ieder geval niet omvalt in die beschadigde periode, en we zagen heel veel cellen die wel degelijk nieuw weefsel maakten, dat waren bindweefselcellen, en daarvan weet iedereen in ons vak, dat die niet het echte weefsel maken, maar een soort tweederangsweefsel. Dat noemen we littekenweefsel, dat is geen spierweefsel meer, maar dat zorgt dat het hart in ieder geval niet scheurt na zo’n hartinfarct, dus ze zijn wel belangrijk, maar dat is niet het weefsel waar het hart weer mee kan pompen. … Je moet daar toch echt de hartspierstamcellen voor hebben, en die bestaan dus – 99,9% – niet.”

Wat is de functie van ons (figuurlijke) hart? De Bijbel beschrijft ons hart als de zetel van onze wil, verstand en emoties. De innerlijke mens.
Het Hebreeuwse woord voor hart is לֵב lebh, Lamed-Beth. De Lamed staat voor prikstok, stimulans, beweging (om te leren, en te gaan), en heeft getalswaarde 30. De Beth (getalswaarde 2), staat voor “huis”, om in te wonen. In dat hart “huizen” de “oorsprongen des levens”, zegt Spreuken 4:23. We worden hier opgeroepen dat hart “boven al wat te bewaren is” te bewaren. In ons hart zitten allerlei motieven, overwegingen, angsten, dromen, verlangens… kan wel es een bijna onontwarbare kluwen zijn. Zo complex, dat we soms psychologen en andere therapeuten nodig hebben om er wijs uit te worden, en meer grip op te krijgen. Allerlei prikstokjes (drijfveren), zeg maar, die ons soms tegenstrijdige kanten op sturen.
Volgens een bepaalde uitleg 2) duidt de getalswaarde 32 op verbond. Vanuit de pastorale psychologie is het gegeven bekend, dat een mens bepaalde “verbonden” kan sluiten met zichzelf. Als je bv. in je hart besluit, of zegt “ik zal nooit… dit of dat”, dan kan dat een beslissende invloed krijgen in je leven. Daar moet je heel voorzichtig mee zijn. Soms moet je je ook bewust worden van verbonden die je wellicht gesloten hebt, die niet goed zijn. En die alsnog verbreken, met de hulp van de Heilige Geest.

Ook uit het interview met Clevers:

“En het was een logische gedachte: hier is de natuur toch niet echt slim geweest, want onze andere spieren kunnen het wél. … En als je dan de allerbelangrijkste spier van het lichaam, de hartspier, níet voorziet van stamcellen, dan heb je het toch niet heel goed gedaan, dus waarom de natuur besloten heeft dat wij ze daar niet nodig hebben, da’s niet duidelijk …
Er wordt wel ook onderzoek gedaan naar de zogenaamde embryonale stamcellen 3). Die kunnen alles maken. Niet repareren, wel maken. Dan moet je dus stamcellen van donoren hebben, die zou je misschien kunnen leren om hartspiercellen te maken, en die dan als een soort pleister opplakken en als dat goed integreert, dat het dan mee-klopt met de rest van het hart. Maar dan gebruik je dus niet het vermogen van het hart om zichzelf te repareren, want dat is er niet.”

Tot zover het interview. Het menselijk hart kan zichzelf dus niet repareren. Een beschadigd hart heeft ingrijpen van buitenaf nodig. In het medische: door middel van embryonale stamcellen (4), dat wil zeggen van een heel pril embryo van 4-5 dagen oud…
Je kan dus zeggen: het hart kan alleen hersteld worden door nieuw leven, of een nieuwe geboorte.

“Niet slim van de natuur”? Wel, ik denk dat onze Schepper hiermee wil zeggen, dat we voor herstel van ons hart (in overdrachtelijke, geestelijke zin) alleen bij Hem terecht kunnen, want we hebben vooral een opnieuw-geboren-worden nodig, de geboorte van nieuw leven. Wat bijzonder dat zelfs ons fysieke lichaam daarvan lijkt te getuigen!

NB. disclaimer: schrijver dezes zou er beslist niet voor zijn, als embryonale stamcellen voor bovengenoemde doeleinden gebruikt zouden worden.

PS. Zie ook dit mooie TS-artikel over het hart

Afb. hart-wolk (bovenaan): Vlad Ymyr via Pixabay

1) Radio 1 Journaal van 12 januari 2019, 07.00 – 08.30 uur)
(vanaf 13e minuut)

2) www.bijbelinfo.nl/Woordenschat/Getallensymboliek/
Een onderbouwing van hen werd hier niet gegeven.

3) www.wikipedia.org/wiki/Embryonale_stamcellen
“Deze cellen zijn een groot discussiepunt, met de vraag of het ethisch verantwoord is om (rest) embryo’s of geproduceerde embryo’s te gebruiken voor onderzoeksdoelen. Deze stamcellen worden evenwel nog niet gebruikt voor (klinische) toepassingen. “
en
www.biologielessen.nl/index.php/b-4/1201-embryonale-stamcellen
“Embryonale stamcellen zijn pluripotent: ze zijn in staat te specialiseren tot elk celtype van het lichaam.” …

4) Er zijn overigens al wel positieve resultaten bereikt met behulp van stamcellen uit het beenmerg van een hartpatiënt.
Zie dit artikel uit 2003:
www.medischcontact.nl/nieuws/laatste-nieuws/artikel/stamcellen-repareren-hart.htm

“Na een hartinfarct kan de hartfunctie worden verbeterd door stamcellen direct in de kransslagaderen te spuiten. Dat is de voorzichtige conclusie van onderzoekers van de Heinrich Heine universiteit van Düsseldorf.” – “De onderzoekers noemen de stamcellen die afkomstig zijn uit het beenmerg van de patiënt, geschikt om de door een infarct veroorzaakte schade te herstellen.”

Afbeeldingen:
foto wolk: Vlad Ymyr via Pixabay