De Ark van toen en van nu (gepubliceerd in 2013)
De bewoonde wereld (oikoumene) keek toe
Wat de wereld wist van de verschrikkingen die Israël aan de lijve ervoer rond het jaar ‘70 en hoeveel sympathisanten Israël bij de goyim had toen, weten wij niet precies. De ‘Verenigde Roomse Rijken’ aasden op de totale vernietiging van het geestelijke en fysieke centrum van het Bijbelse geloof, Jerushalajim. Wie kon Israël beschermen tegen dat machtige Roomse Rijk? De Joden stonden er alleen voor.
Twintig eeuwen later: De wereld en de machtige VS keken toe hoe de treinen richting Auschwitz reden. Nooit is een spoor gebombardeerd. De destijds zeer invloedrijke miljonair, antisemiet en Hitlerfan Joe Kennedy, vader van de latere president J.F. Kennedy, stemde tegen de motie dat de VS de Joden in Europa zouden helpen.
Na 1945: De Verenigde Naties, de VN, (door critici ook wel de Verenigde Nonsens genoemd …)hebben er enerzijds, zo voor het oog mede voor gezorgd dat Israël in 1948 met meerderheid van stemmen legaal op de wereldkaart verscheen, maar anderzijds hebben zij het patent om Israël met buitenproportioneel veel resoluties te veroordelen. Zodra Israël in een fysiek conflict is met de buren, roepen zij te zullen zorgen voor rust in de grensgebieden; Israël hoeft zich geen zorgen te maken. Israël mag vooral geen grof geweld gebruiken, ook al worden zij constant getreiterd door zelfmoordacties en lukraak-raketten.
Loze beloften
De VN belooft het steeds weer: de internationale vredesmacht zal Israël beschermen. In 2008 is afgesproken dat Hezbollah niet meer herbewapend mocht worden. Maar wat is het feit? De organisatie, met als doel de totale holocaust van Israëls bevolking, is sterker bewapend dan ooit! Loze beloften van de VN. Bovendien, zoals vaker is gebleken, trekken ‘vredesmachten’ van de VN zich terug zodra het heet onder de voeten wordt en laten Israël hulpeloos achter. Wanneer dan blijkt dat Israël op wonderlijke wijze toch niet ten onder is gegaan, zorgt de VN ervoor dat Israël het werk niet kan afmaken en dat zij zich snel moeten terugtrekken achter bepaalde grenzen.
Zo ging het o.a. in 1967. Vlak voor de Zesdaagse oorlog trok de VN zich terug uit het grensgebied tussen Egypte en Israël zodat Nasser vrij baan kreeg om het kwetsbare Israël de genadeklap te geven. Israël ging niet knock-out. Integendeel. Er werd meer Land veroverd. De agressor Egypte verloor veel materieel, veel manschappen en ook de Sinai. Israël werd vrijwel direct onder druk gezet het Schiereiland terug te geven. De situatie in de Golan, in het noorden van Israel, is vergelijkbaar met die van ’67. Vanuit Syrië komen er regelmatig tanks en bewapende rebellen richting de Israëlische grens, bedreigend dichtbij de VN-posten, en jawel hoor, VN troepen, zoals die uit Oostenrijk trekken zich direct terug. Wat heb je aan soldaten wanneer zij er alleen zijn als de ‘zon schijnt’?
Turkije en Israël
Wat is er toch aan de hand in het Midden Oosten? De crisis, chaos en ontmanteling van Arabische Rijken rondom Israël is te vergelijken met de ineenstorting van het Romeinse Rijk. Zelfs het zo ‘safe’ Turkije lijkt er nu van langs te krijgen. Erdogan voelde zich trots en oppermachtig in Turkije en permitteerde het zich om al twee jaar lang Israël te beschimpen en Zionisme als een belediging voor de mensheid te typeren. Nota bene, zijn volk is verantwoordelijk voor de genocide (volkerenmoord) op meer dan een miljoen Armeniërs, zo’n 100 jaar geleden. Nu Erdogan zelf in een soort crisis zit, hoor je hem iets minder mopperen op Israël.
Wat als Israël zwak blijkt?
Verontrustend is de gedachte wat er kan gebeuren wanneer Israel zelf zwak blijkt. Wat gebeurt er bijvoorbeeld nu in Syrië of Egypte? In Syrië zijn de afgelopen twee jaar tijdens het conflict tussen de 80.000 en 100.000 voornamelijk burgerslachtoffers gevallen. De verdeelde bevolkingsgroepen bevechten elkaar als bloeddorstige tijgers, wetende dat wanneer de ene partij verliest, de andere partij genadeloos baby’s, vrouwen en ouderen zal afslachten, te vergelijken met de moordpartijen in Afghanistan of de stammenstrijd tussen de Hutu’s en de Tutsi’s in Afrika, waarbij buren elkaar vermoordden in de jaren ’90. Verliest Assad, dan zullen o.a. de 14% Alawieten (een Sjiitische tak van de Islam waarvan Assad lid is) geen leven hebben in Syrië. Ook Christenen zullen het nog moeilijker krijgen. In Egypte, onder de Moslimbroeders, worden Christenkinderen op grote schaal ontvoerd en verkracht, zelfs incidenteel op klaarlichte dag op straat, zonder ingrijpen van politie (bron Walid Suebat, Youtube). Wanneer Israël zou bezwijken zal er geen genade voor dit Godsvolk zijn. Men kan niet wachten zich te wreken op een volk dat gebouwd is op de Holocaust: de vernederingen van alle verloren oorlogen wegen te zwaar.
Rome toen en nu
Rome vermoordde in het jaar ’70 vrijwel de gehele bevolking van Jerushalajim (bron: Flavius Josephus).
Laten de VN toe dat er mogelijk weer een Shoah komt? Er zijn geen aanwijzingen dat de volkerenwereld Israël gaat helpen op enkele incidentele vrienden na. Menselijkerwijs zou je denken: het is niet de vraag óf Israël vernietigd gaat worden door vijanden als Hezbollah, Iran en Syrië, maar wannéér dit zal gebeuren?
Doodskist of Ark
Israël lijkt een doodskist te worden… of is het de Ark …?
De uiterlijke overeenkomst tussen de Ark van Noach en een doodskist is treffend. Beide zien er uit als een rechthoekige schoenendoos (het is een fabel te denken dat de Ark er als een speelse boot uitzag…). Is Israël de Ark die God aan het bouwen is om Zijn Volk én allen die zich verbonden weten met Israël te beschermen? Wordt niet iedereen uitgelachen wanneer zij naar dat ‘landje’ gaan, (denk onder meer aan het boycotten van Israel en de beschimpingen van Alice Walker, die het verhaal schreef van de film ‘The Color Purple’) en staat Israël niet op de vier na laatste plek van meest impopulaire landen ter wereld, net boven Iran en Noord-Korea?? (bron: onderzoek BBC; de BBC en Israël zijn echter al jaren geen echte vrienden….).
Vanuit Tsion en in Tsion…
Vanuit Tsion zal de Onderwijzing (= in het Hebreeuws: Toráh) komen, maar vanuit Tsion komt ook de redding, bevrijding (Hebreeuws: ‘jeshuah’). En, zegt de profeet Joël: “Op de Berg Tsion en te Jeruzalem zal ontkoming zijn!” Ontkoming voor wie? Voor wie zich geroepen weet, zoals ooit de dieren van het veld vanzelf zich naar de Ark begaven. Juist in de veilig geachte landen zou het wel eens heel onveilig kunnen worden, niet alleen door natuurrampen, maar ook door verdrukkingen voor hen die Bijbelgetrouw solidair zijn met het Joodse volk in de Staat Israël, waarin het Godsvolk veilig opgeborgen is als in de Ark van Noach.
Nog twee notities tot slot
1. Misschien krijgen wij (het gezin Strijker) de kans om in het Land Israël een tijdje mee te bouwen aan een ‘Ark’ door een paar schuilplaatsen te creëren voor hen die gaan komen uit de volkeren: om samen met Israël de lofzang gaande te houden en samen met hen ons te laten onderwijzen aangaande de Weg die Hij ons wijzen zal (Psalm 32:8). En ook: om het goede Land verder te bewerken en te bewonen als startplaats van waaruit ooit opnieuw Gods Onderwijzing over de hele wereld zal gaan. Want Hij komt, om de volkeren te richten.
2. Eerlijk gezegd speelde die gedachte een beetje mee, toen wij als Studiehuis Reshiet vertrokken naar Israël. De bedoeling was, dat wij vanuit Israël dienstbaar blijven: door het verzorgen van Hebreeuws taalonderwijs en Bijbelse levensstijl, maar ook door een rust- en leerplaats te bieden aan hen die naar Israël op vakantie komen of zoals sommigen ons zeiden: een plek te bereiden om te schuilen als het nodig is… Hoe dan ook, linksom of rechtsom: U bent welkom.