(Door Sabine Plat) – In de Bijbel vinden we op meerdere plaatsen de opmerking, dat God de hemel heeft uitgespannen, uitspande en uitspant (1) (tegenwoordige tijd). Heel lang dacht ik: “Dat gaat vast over de uitdijing van het heelal, zoals dat wordt verondersteld. Vanaf de oerknal wordt het heelal steeds groter, en dat gaat tot op vandaag zo door…” Klinkt logisch, toch? Maar recent kwam ik een fascinerende publicatie tegen, die de zaken toch ietsje anders voorstelt…

De meeste astronomen zijn het er over eens dat het heelal uitdijt. Ze ‘zien’ dat de sterrenstelsels zich van elkaar af bewegen, met een steeds grotere snelheid. Vaak wordt daarvoor de zogenaamde “roodverschuiving” aangevoerd, zoals die wordt waargenomen. Daarbij moet je denken aan het effect dat je hoort als een auto voorbijrijdt: als de auto op je af komt, hoor je een hoger geluid, dan wanneer de auto zich van je verwijdert (het Doppler-effect). Zo werkt het ook met lichtgolven, en die roodverschuiving (rood licht) zou dan veroorzaakt worden door zich van ons af bewegende objecten. En daaruit leidt men af dat het heelal uitdijt en dus in het verleden moet zijn begonnen met een Oerknal.

Maar recent onderzoek heeft aangetoond, dat roodverschuiving geen aanwijzing is voor snelheid… en daarmee klopt er weinig meer van de oerknaltheorie! Roodverschuiving is een gevolg van een bepaalde toestand van atomen, direct na het ontstaan van sterren. Die toestand was vroeger anders dan vandaag.

De oerknaltheorie ligt de laatste jaren overigens door steeds meer problemen onder vuur. Men komt materie te kort voor de waargenomen zwaartekracht, er moet ‘donkere’ (d.w.z. onzichtbare en onbegrepen) materie zijn én donkere energie, om de sommen kloppend te krijgen en te verklaren waarom het heelal niet sneller uitdijt dan het doet en ook weer niet te langzaam uitdijt. Want ook dat heeft men waargenomen: het gaat precies op de juiste snelheid om bv. leven mogelijk te maken… maar wat is daar dan toch de onderliggende oorzaak van? Daar breekt men zich al jaren het hoofd over.

Er is naast de oerknaltheorie een andere theorie die opnieuw in de belangstelling staat en veel puzzels lijkt te kunnen oplossen: de plasmatheorie (2). Deze theorie bestaat al sinds het begin van de 20e eeuw. Samen met de theorie van de nulpuntsenergie levert dat een beeld op van een heelal, ontstaan uit plasmakoorden. En er zijn de laatste jaren enorme plasmakoorden ontdekt in het heelal. Binnen die plasmadraden worden enorme stroomsterktes opgewekt, die weer enorme magnetische velden veroorzaken. Die plasmadraden kunnen zich splitsen in zgn. filamenten. En deze structuren verbinden alles met elkaar in het heelal: sterrenstelsels onderling en clusters van sterrenstelsels én clusters van clusters… En in het laboratorium kan men die plasmadraden en plasmafilamenten nabootsen (3). Als de bundels ronddraaien komen er spiraalvormige mini-sterrenstelsels uit. Ook ontstaan hier en daar zgn. insnoeringen (‘pinches’). In die insnoeringen ontstaan verdichtingen van materie. En zo kunnen bijvoorbeeld planeten zijn ontstaan. En: het verklaart waarom alles altijd drááit in het heelal! Plasmastromen veroorzaken deze verschijnselen op kleine schaal in het lab en net zo goed op kosmische schaal, zo legt een artikel uit op www.thunderbolts.info.

Ik wilde dus graag weten, welke woord er in de Bijbel staat in het Hebreeuws, voor uitspannen. Dat is het woord natah נטה en dat betekent ‫ betekent “uitstrekken, ombuigen, afbuigen, spannen.” In Exodus (9:23) betekent dit het uitspannen van een tentlijn. Dus: het uitspannen van een steunende structuur. Maar de betekenissen ombuigen en uitstrekken passen hier ook wondermooi bij de theorie van het plasma-heelal. Het lijkt er sterk op dat plasmastromen en filamenten het kosmische web vormen waardoor sterrenstelsels, clusters enook alle planeten zijn ontstaan. Of, zeg ik liever: waarmee ze zijn gevormd door de Schepper.

Ook wordt in “Evolutie – Het Nieuwe Hoofstuk” uitgelegd dat het heelal waarschijnlijk een min of meer stabiele vorm heeft. Er vindt wel wat uitdijing plaats, maar ook inkrimping. Het ‘oscillerende heelal,’ heet dat. Wel, een tentlijn staat ook niet altijd met dezelfde spanning, toch? Dat varieert, een beetje strakker, een beetje slapper, afhankelijk van de wind…

De plasmadraden in het heelal vormen een soort honingraatstructuur. Dus een soort ondersteunend frame, waarin de sterrenstelsels, en alle hemellichamen zoals sterren en planeten hun plek konden vinden.

Op 26 maart 2015 stond op de site van de Hubble-telescoop een bericht (4): “Donkere materie, nog donkerder dan gedacht”. Daarin noemen ze ook een bericht uit 2012 (5), waarin staat dat de astronomen iets bijzonders hadden ontdekt in een sterrenstelselcluster (MACS J0717). Ze ‘zagen’ dat een “onzichtbaar filament van donkere materie (zoals ze dat dus noemen omdat ze niet weten wat het is) uitstak uit het cluster. “Dit is de eerste glimp die we opvangen van de vorm van het stellage dat het heelal haar structuur geeft”. (Dat zagen ze aan de hand van in kaart gebrachte massa, het blauw in de afbeelding.) Dus hier werd al gesproken over deze structuur in het heelal.

Hier staat ook een video, waarin ze e.e.a. uitleggen. Daarin (6) noemen ze ook theorieën die zeggen dat sterrenstelsels zich vormen waar filamenten van het kosmische web samenkomen, waarbij de filamenten een soort aanvoerlijnen vormen.’ Dus ook al houden ze bij de NASA vooralsnog vast aan het idee van donkere materie en donkere energie, de plasmadraden komen toch in beeld…

En wat denkt u nu van die voor het oog onzichtbare plasmadraden, als u Jesaja 40 leest over een ‘dunne doek’ die tegelijk een ‘tent’ is ‘om in te wonen’…

Al met al dus een fascinerende kijk op het heelal, waarbij de waarheid van de Bijbel alweer bijzonder in beeld komt!

(1) Jesaja 40:22b: “Hij is het Die de hemel uitspant als een dunne doek, en uitspreidt als een tent om in te wonen.”

Jesaja 42:5: “Zo zegt de God, de Heere, Die de hemel heeft geschapen en hem heeft uitgespannen”

Jeremia 51:15

“Hij maakte de aarde door Zijn kracht, grondvestte de wereld door Zijn wijsheid, en spande de hemel uit door Zijn inzicht.”

Job 9:8a: “Hij alleen spant de hemel uit,”

Zach. 12:1: “De Heere spreekt, Die de hemel uitspant.”

(2) Plasma is geïoniseerd gas. Het zit in bliksem, in het noorderlicht en in TL-buizen.

Ionen zijn atomen die of teveel of te weinig elektronen hebben (een ‘neutraal’ atoom heeft evenveel elektronen als protonen). Als een atoom bv. drie protonen in de kern heeft, heeft het in neutrale stand ook drie elektronen. Die elektronen zitten echter in zgn. schillen om de kern heen. De eerste schil moet altijd twee hebben, elke volgende schil moet altijd acht hebben. Dus als een atoom in totaal drie heeft, zit er maar één elektron in de tweede schil. Dus moet het atoom: óf dat elektron afstaan, óf er zeven bij krijgen van een ander soort atoom. Zo ontstaan de moleculen – atomen die zich met elkaar moeten verbinden, zodat ze in hun (enige of buitenste) schil het vereiste aantal hebben van óf twee óf acht. Wat een prachtig plaatje ook weer: een atoom kan wel ‘neutraal’ zijn in zichzelf – maar is bestemd voor verbindingen met anderen!

(3) Zie “Evolutie – Het Nieuwe Hoofdstuk”, pag.16 t/m 24, en http://www.thunderbolts.info/tpod/2004/arch/040913plasma-galaxy.htm

(4) http://spacetelescope.org/news/heic1506/

(5) http://spacetelescope.org/news/heic1215/

(6) Zie http://spacetelescope.org/videos/heic1215a/, op 3 min, 5 sec. e.v.

Bronnen:

– “Evolutie – Het Nieuwe Hoofstuk”, pag.16 t/m 24, Stichting de Oude Wereld, www.oude-wereld.nl (download “EvolutieNieuwCompleet.pdf”)

– http://spacetelescope.org

– www.thunderbolts.info

Foto: NASA, ESA, Harald Ebeling (University of Hawaii at Manoa) & Jean-Paul Kneib (LAM)