Psalmen, Tehiliem תהלים zijn letterlijk halleluja’s. In heel de Bijbel, Gods handleiding voor het omgaan met Zijn aarde, met elkaar en bovenal met Hemzelf, draait het ook om werkwoorden. In de kern draait het in Gods Woord om Jeshuah ישועה, om bevrijding. God is uit op onze bevrijding, dat we los komen van datgene wat ons kwelt, bindt, afleidt of beheerst.
Het grote onderwerp waar Jezus/Jehoshua, maar ook Mozes/Moshe en de profeten over spreken, is dat het Koninkrijk van Adonai gestalte zal krijgen hier op aarde, voor héél de aarde, waar God Zelf Koning van zal zijn: ‘Uw Koninkrijk kome.’ ‘Gaat heen,’ zegt Jehoshua: ‘en verkondigt het koninkrijk Gods!’
We mogen hopen dat het niet lang meer zal duren. Onze (schoon)vader Ds. R Strijker, gereformeerd predikant en grondlegger van ons studiehuis, zei wel dat, ook al zie je nog niet zo scherp dat dat beloofde Koninkrijk eraan zit te komen door alle gekte van de dag, ons eigen doen en laten en de verwarring van politiek en samenleving, dat we hier op aarde desondanks alvast de rode loper kunnen uitleggen voor dat komende Koninkrijk.
Hoe? Door ons bijvoorbeeld serieus te oriënteren op wat nu werkelijk Gods wil is, waar Jehoshua/Jezus de Joden van toen en via hen ons allemaal leerde bidden in het ‘Uw wil geschiede.’ En wat is die wil, is dat niet Gods Onderwijzing, Zijn leerstellingen die Hij mondeling heeft overgedragen aan Moshe, wat hetzelfde onderwijs is waar Jehoshua steeds naar verwijst hier op aarde? Zouden we ons dan bovendien tegelijk kunnen heroriënteren als gemeenten, geënt op de edele olijf, op wat de getijden zijn van de God van Abraham, Jitschaq en Ja’akobh, inclusief Jehoshua? Het zijn immers Zijn vastgezette stukjes tijd (Lev. 23 e.v.). Het zijn de perfecte momenten om samen te komen; om Hem dankbaar te zijn voor alle goede gaven waarvan hij ons ieder jaar weer voorziet.
Dat zijn twee mogelijkheden van alvast de rode loper uitleggen en waakzaam zijn, gevuld met kennis, zoals de olie de kruikjes van de wijze maagden vulden.
Een andere beproefde manier om bij Zijn Tijd en Wil te blijven is om lof te zingen, halleluja’s te zeggen. Om steeds onszelf en anderen te helpen herinneren dat Hij ons bevrijd heeft en dat het uiteindelijk goed zal komen met deze wereld, omdat het koningschap van God echt realiteit zal worden. De Psalmen, die in grote mate aan de dichter en musicus koning David worden toegeschreven, staan vol levenswijsheden, dankbetuigingen, maar ook o.a. waarschuwingen en tips. De vele bemoedigingen die men in de Psalmen leest, zijn als honing voor de ziel, zo ook Psalm 103 die we hier behandelen.
De Psalm is goed voor de blije, bevrijde mens, maar ook voor de bedroefde of gedeprimeerde mens. Het lezen en steeds herhalen van woorden uit de Psalmen, of met name wanneer we deze vanuit de Hebreeuwse grondtekst rijker doen oplichten, spreken tot onze ziel en kan een goede aanvulling, of, voor deze of gene misschien zelfs een beter middel zijn dan de antidepressiva. Die hebben dikwijls bijwerkingen, maar de Psalmwoorden werken heilzaam en hebben alleen goede bijwerkingen, bovendien: Baat het niet dan schaadt het zeker niet, want Psalmen zingen of lezen is goed en de uitgesproken woorden hebben scheppingskracht. De God van Israël houdt ervan! Hij, immers, staat er in Psalm 22:4, troont op de lofzangen van Israël. Door te loven halen we Hem a.h.w. naar ons toe, maken we de weg vrij voor die Grote God, Die dan naar beneden komt omdat Hij met ons wil zijn: Immanuel, God met ons. Lofzang zet God in beweging!
In Psalm 100, één grote lofzang op God, lezen we in vers 4 dat loven, dat is in feite proclameren over de manier waarop Adonai zich openbaart aan ons individueel of als samenleving, dat dat loven vooraf hoort te gaan aan het danken, todah zeggen. De dankbaarheid die we kunnen uitspreken naar aanleiding van wat Hij voor ons ook daadwerkelijk gedaan heeft. Begrijpelijk: je bent ergens dankbaar voor en dan ga je loven, halleluja’s zeggen.