Eeuwenlang heeft de Kerk zich in de plaats van Israël gesteld en gedacht dat het Joodse volk een anachronisme was: het had geen reden meer van bestaan, het moest zich bekeren tot de Kerk. De ‘oude’ Bijbelse feesten waren afgeschaft, de Hebreeuwse taal vervangen door met name het Latijn en het Bijbelse land was tot een woestenij geworden. Maar nu, sinds de herrijzenis van Israël te midden van de volken als een wonder Gods, loopt de Kerk gevaar een anachronisme te worden tenzij zij zich bekeert, zich toe-keert naar Israël, de originele Kerk. De Kerk van de 21e eeuw zal een messiaans gezantschap van Israël zijn of ze zal niet meer zijn…
Het is een merkwaardig historisch verschijnsel dat juist na 1948 en vooral na juni 1967, toen behalve Oost-Jeruzalem met de Berg Tsion ook het hart van het Beloofde land, Judea en Samaria, aan Israël in handen viel, de traditionele kerken in een ongekend snel tempo hebben ingeleverd aan invloed en aanhang. De leegloop van de kerken ging ongeveer gelijk op met de toeloop van het Joodse volk naar Tsion. Dat de kerken zich ook tot Tsion moge keren!