Het begin van de Grote‭ ‬Afbraak in de Europese kerken

Door sommige godsdienstsociologen zou het jaartal 1948‭ ‬aangemerkt zijn als het begin van de grote afbraak in de Europese‭, ‬gevestigde kerken‭. ‬Toen Israëls God met Zijn volk uit Europa wegtrok en terugkeerde naar Tsion en‭ ‬‘het uitspruiten van Israëls verlossing begon’‭, ‬begon hier in Europa‭, ‬in de verwarring over Zijn Terugkeer en Zijn voelbare Afwezigheid‭, ‬het‭ ‬‘uitspruiten’‭ ‬van een dramatische kerkverlating‭. ‬Met daaraan gekoppeld een dramatische secularisering’‭: ‬een verwereldlijking en verwildering van het publieke leven‭. ‬Dit in 1948‭ ‬ingezette proces van afkalving en de marginalisering‭ ‬van de Kerk‭ – ‬ze werd gaandeweg en vrijwel geruisloos naar de rand van de samenleving gedrongen‭ – ‬kwam na 1967‭ ‬in een duidelijke‭ ‬versnelling toen Oud-Jeruzalem met het hart van het aloude Beloofde Land‭, ‬Judea en Samaria‭, ‬in Joodse handen viel‭. ‬

‭* ‬Schokkend is ook dat de kerken in 1948‭ (‬n.b‭. ‬te Amsterdam‭, ‬dat voor de Joden ooit‭ ‬‘Mokum’‭ ‬was‭: ‬het Jeruzalem van het Westen‭), ‬zich verenigd hebben in de Wereldraad van kerken‭, ‬een organisatie die een sterk anti-Zionistisch‭ (= ‬een variant van‭ ‬‘antisemitisch’‭) ‬beleid voert en zeer pro-Palestijns is‭. _‬