In het Boek Wa’iqra/Leviticus‭ (‬25:10‭) ‬staat dat ééns in de 7×7‭ ‬jaar het Jubeljaar aanbreekt‭. ‬Een jaar van kwijtschelding van schulden‭. ‬Ieder mag weer terug naar zijn eigen originele stukje erfgebied zodat er nooit echte uitbuiting ontstaat‭. ‬Grootgrondbezitters die andermans grond leenden‭, ‬zijn weer terug bij af‭. ‬Vers 13-17‭ ‬beschrijft heel duidelijk hoe dit financieel wordt geregeld‭. ‬

In Jeremia 32‭ ‬lezen we over de koop van een aanzienlijke akker‭, ‬iets ten noorden van Jeruzalem‭ (‬Anatot‭). ‬Jeremia wordt door zijn‭ ‬neef gevraagd de grond te kopen zodat het in de familie blijft‭. ‬We lezen dat het contract van de koop in een aarden kruik moest‭ ‬worden bewaard zodat de tekst lang leesbaar zou blijven‭ (‬net zoals later met de Dode zee rollen gebeurde‭). ‬Wie weet vinden we ooit nog dat kruikje met Jeremia’s contract‮…‬

Jeremia vervolgt in vers 22‭: ‬U heeft hen dit land gegeven‭, ‬dat U hun voorouders onder ede had beloofd‭: ‬een land dat overvloeit van melk en honing‭. ‬Zo is het land Israël het eeuwige erfgoed voor het volk Israël‭. ‬Het kan niet worden afgenomen‭, ‬weggeven of voor altijd overgaan in handen van andere volkeren/goden‭. ‬Het is Israël’s erfgoed voor altoos‭.‬