Het gaat er niet om de Joden te bekeren tot het Christendom, maar de Christenen kunnen nog heel veel leren van het Jodendom. Alleen geworteld in Israël, geënt op de Stam, kan het Christendom weer opnieuw krachtig worden, vurig, vruchtbaar. Alle andere bewegingen zijn strovuurtjes.
Joden hebben Jehoshua niet? Jehoshua is niet van vandaag of gisteren, maar van eeuwigheid: “ Eer Abraham was, ben Ik.” En: “Niemand komt tot de Vader, dan door Mij.” Dus ook Abraham niet, Mozes niet, Elia niet. Ook rabbi Nachman niet: alle Chassieden, die met God verkeerden en verkeren, doen dit door Hem. Er is geen andere Weg dan Hij alleen!
Joden staan tegenover God niet in een heidense relatie, maar in een verbondsrelatie. Niet in een gebroken verhouding, maar in een herstelde verhouding: hersteld door het bloed van het Lam. Het bloed van het verbond (Leviticus) is het hart van de Torah.
Joden hebben het Volle Evangelie al (Bevrijding ís Jeshuah in het Hebreeuws), maar ze hebben (nog) geen oog voor de zichtbare Gestalte in Jehoshua van Nazareth. Wel hebben zij een scherpe blik voor de gestalte van het Evangelie in de volgelingen van Jehoshua: wat laten Christenen van Hem zien?
Jehoshua is de verborgen Grootheid: verborgen aanwezig is Hij in de geschiedenis van het Joodse volk. Hij ging met hen de eeuwen door, ook door de hel van Dachau en Auschwitz, zodat zij ook konden opstaan in de Staat Israël; verborgen aanwezig is Hij in de Hebreeuwse Bijbel en ook verborgen aanwezig in de harten van de Zijnen, door Zijn Geest, zodat zij Hem gestalte kunnen geven in hun liefde en solidariteit met het Joodse volk. Het Joodse volk ‘jaloers maken’ (zoals Paulus stelde) is hen Jehoshua laten zien als Gods bevrijdende liefde in Levende Lijve.
Men kan nu (nog) geen Jood zijn én Christen. Wel een verborgen Christen en een Jood of een verborgen Jood en een Christen. Pas in de Messiaanse tijd gaan die twee harmonisch tezamen als man en vrouw. Tot zolang verbergt Jehoshua Zich voor Zijn volk, verbergt Hij Zich in de Zijnen en houden zij Hem verborgen: alleen indirect van binnen uit geven zij Hem gestalte.
De ‘slip van de Joodse man beetgrijpen’ (Zacharia) is: in onze ontwortelde, vervuilde en immorele cultuur het Joodse kleed, oftewel de Joodse levensstijl willen dragen. Stap voor stap opnieuw leren omgaan met de Bijbelse Tijdsorde van bv. shabbatviering, Bijbelse spijsadviezen en iedere week luisteren naar de parasha/ wekelijkse Torahlezing in de synagoge( Handelingen 15:21).
Het verschil tussen het Oude en het Nieuwe Verbond is niet, dat in het Oude de Torah geldt en in het Nieuwe het Evangelie, maar dat in het Nieuwe Verbond de Torah verinnerlijkt wordt; in het hart geschreven door de Heilige Geest. Dit Nieuwe Verbond is overigens niet pas met Pinksteren begonnen, maar gold al ten tijde van Psalm 119: “Uw Woord is in mijn binnenste.”