Shabhuoth שבועות betekent weken. Een week is een shabhua שבוע en is rechtstreeks ingesteld door God de Schepper. Een week is een bijzonder fenomeen. Een jaar is duidelijk: er zijn vier seizoenen en een maand herken je aan de stand van de maan: zie je het eerste kwartier, is de maand vol of bijvoorbeeld nieuw, maar een week?
Een week van zeven dagen is een tijdsafspraak die niet zichtbaar is in de natuur om ons heen. Sommige oud heidense culturen hadden drie cycli van negen of tien dagen om een maand vol te maken, maar de God van de Bijbel kiest voor het ‘vierkante’ denken, zoals dat steeds terugkomt in o.a. de vorm van de Tempel, maar vooral ook in de betekenissen van de Hebreeuwse woorden en zelfs de vierkante schrijfstijl van de Hebreeuwse letters. De Bijbelse week keert na 7 dagen om en begint dan opnieuw. Omkeren in het Hebreeuws betekent shubh שוב en dat is de basisbetekenis van het woord week. Opnieuw je keren tot Hem; je wekelijks die zes plus één Scheppingsdagen herinneren en dan de week op de shabat, de zevende dag vieren. Het Wekenfeest, het originele Pinksteren wat Jehoshua jaarlijks vierde, herinnert aan de verschijning van de Ruach haKodesh, de Heilige Geest/Wind/Adem, die zichtbaar was voor heel het volk Israël bij de berg Sinaï. Ook werden daar de Woorden van Adonai letterlijk gezien! Er staat dat het volk de Stem zag, waarschijnlijk in de trilling in de lucht (dit fenomeen hebben we wel eerder uitgelegd in Tijdstip). Bij die berg stemde heel het volk in om te doen wat deze Ontzagwekkende God wenste, zij keerden zich collectief tot Hem. Het was het eerste en tot nog toe grootste Opwekkings-Bekeringsfeest allertijden. Miljoenen van het volk zeiden: ‘We zullen doen en horen’ naar de Woorden van deze God. Dat opnieuw een uitstorting van Zijn Geest zichtbaar moge worden in deze wereld en dat alle verkeerde geesten weggevaagd moge worden voor altoos.