Twee Godsnamen; een openbaar en een verborgen en in dit artikel laten wij het onweerlegbare verband tussen de twee zien.
Elohim אלהים komt meteen in Genesis 1:1 al voor: ‘In den beginne schiep Elohim de hemel en de aarde.’ Elohim is dus de allereerste benaming van God en het typische van deze naam is dat hij eindigt in het mannelijk meervoud im. ים God is Eén en toch is de allereerste keer in de Bijbel, dat Hij genoemd wordt, een meervoud en dat is dan toch niet toevallig. De Geest van God zweeft in Genesis 1:2 over de wateren en dan spreekt God dat er licht moet komen, God is Geest en Hij is Woord, datzelfde Woord, dat later in de geschiedenis Vlees wordt, zoals de apostel Johannes dat beschrijft: ‘En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond (Johannes1:14).’ ‘Laat ons mensen maken,’ spreekt Hij, Die Eén is en meervoud tegelijkertijd.
Elohim אלהים bestaat uit de letters Aleph א en deze betekent Koploper, Eersteling, Voortrekker en daarmee slaat deze letter op God Zelf. De Aleph is de letter van God en daarmee is het ook opnieuw geen toeval dat de naam Elohim met deze letter begint. De tweede letter van Zijn naam is de Lamed ל en deze betekent: prikstok of stimulans. Met Zijn woorden prikt Hij de hemel en de aarde als het ware tot aanzijn, stimuleert Hij het eerste Licht en leven op aarde. De derde letter is de He ה en deze letter betekent venster, bovenvenster. Inderdaad: wanneer Hij de mens tot aanzijn roept, roept Hij deze mens ook door het bovenvenster van zijn leven aan om te heersen over de aarde. De vierde letter is de Jod י en de betekenis van deze letter is onder meer zegenende hand. God geeft Zijn zegen mee aan Adam om zijn taak op aarde te doen. De laatste letter is de Sluitmem ם en deze letter betekent onder meer tijdstroom. God neemt Zijn tijd om hemel en aarde te scheppen.
In de Naam Elohim אלהים zitten twee Godsnaamletters uit de Naam JHWH יהוה verborgen (let op de groene letters in de twee namen, deze zijn hetzelfde). Later in de geschiedenis zegt God tegen Moshe dat Hij voortaan alleen met de naam JHWH יהוה herdacht wil worden (Ex.3:15). Deze naam betekent Aanwezig zijn en ook geschieden, gebeuren.
Er is weleens door iemand gezegd dat er meerdere goden zijn omdat Elohim op een meervoud eindigt, echter, in de grammatica van Genesis 1:1 kunnen we zien dat het woord voor scheppen in het enkelvoud staat: bara. ברא In den beginne schiep (enkelvoud) Elohim de hemel en de aarde. Het gaat hier wel degelijk om Eén God!
Dan het woord ajil, איל wat voorkomt in Genesis 22:13: ‘Toen hief Abraham zijn ogen op en zag een ram, ajil איל met zijn hoornen vast in de struiken.’ Dit dier is niet zomaar een ram in het Hebreeuws, of zelfs maar een bokje, zoals sommige van onze vertalingen zeggen, maar een speciaal offerlam. Alle letters van het woord ajil איל komen voor in de naam Elohim. אלהים God Zelf is het Offerlam dat de zonden van de mens op Zich neemt en Zich in plaats van de mens laat offeren, zoals ook de ajil Izaäks plaats inneemt als offer. Zo is deze Ajil איל in feite een verborgen Godsnaam: de Aleph א verwijst, nogmaals, naar God als Voortrekker, Koploper en Eersteling en de Jod י naar Zijn zegenende hand, maar Jod betekent ook lovende/doende hand en een offer brengen is een handeling om God te loven. De laatste letter is weer de Lamed ל en deze betekent zoals gezegd prikstok, stimulans. In Zijn Woord stimuleert God de mens voortdurend om Hem te loven; de Torah staat vol van de richtlijnen daartoe.
Een binnenwoord in het woord ajil איל en de naam Elohim אלהים is het woord, אי dat eiland, kust betekent. Het wordt ook weleens vertaald met kustland. Er staan tientallen teksten in de Bijbel waarin God speciaal spreekt tot de eilanden. Dat maakt nieuwsgierig: wie wonen daar dan en waarom spreekt God zo vaak expliciet tot hen? Onderzoek gaf de volgende conclusie: het gaat in ieder geval niet om het volk Israël want er wonen heidenen, volken (Sef.2:11, Ez. 3:27 en Jes. 41:1); Chittieten (Jer. 2:1 en Ez. 27:6); wilde dieren (Jer. 34:14 en 50:39, Jes. 13:22). Er wonen koningen volgens Ezechiël 27:35 en zelfs de duivel woont er en hij roept zijn metgezel (wie is dat!?) om er ook te komen, volgens Jeremia 34:14. Er worden geschenken (aan Salomo) gebracht van de eilanden volgens Psalm 72:10. Als we deze opsomming zo zien, dan lijkt het erop dat met de eilandbewoners zo’n beetje iedereen bedoeld wordt, waarbij opvalt dat de eilanden ver weg zijn, volgens Jer. 31:10 en Jes. 66:19. Als zelfs de duivel zich er huisvest dan klinkt dat niet bepaald lekker, maar er is hoop: ‘De eilanden zullen naar Zijn leer wachten,’ zegt Jesaja (42:4). Wiens leer? Die van de Ajil, het Offerlam, Die Zichzelf opofferde aan het kruis! ‘Psalm 97:1: ‘De Aanwezige (JHWH) regeert, de aarde verheugt zich; dat vele eilanden zich verblijden.’ Het feit dat de Ajil Zich heeft opgeofferd voor de zonden van de mens, mag dus alle mensen verheugen, ook de mensen op de eilanden ver weg; iedereen die in Hem gelooft, samen met het volk Israël!
Het woord ejal איל is eigenlijk hetzelfde woord als ajil איל maar anders beklinkerd: het betekent kracht. Opvallend is dat de kracht van de Ajil, het Offerlam, zich openbaart in de zwakheid ervan; in het Zich willen overgeven om geslacht te worden.
En natuurlijk zit het woord El אל ook in Ajil, zoals Ajil ook weer voorkomt in Elohim. El is de afkorting van Elohim en betekent dan ook God.
Akhal אכל heeft woordverband met ajil איל en Elohim. Akhal betekent eten, verteren. Het Offerlam sprak in ‘Wie Mijn vlees eet en Mijn bloed drinkt heeft eeuwig leven (Johannes 6:53)…’ Dit slaat op het offer dat Hij bracht; het was de gewoonte tijdens de tempeldienst dat offervlees, bijvoorbeeld met Pesach, ook voor een deel gegeten werd door degene die het offerde. Zo at men samen met God, dat is de diepzinnigheid van offers. In welke religie eet men samen met hun ‘god,’ dat vindt men alleen bij de God van Israël. Sterker nog: welke God laat Zijn eigen vlees eten door de zondige mens?! Dit is nu werkelijk kracht door zwakte heen getoond.
Ajabh איב heeft woordverband met Ajil. איל Het betekent vijand zijn. God heeft vijanden, bij onderzoek telden wij 29 maal in de Bijbel dat God Zelf vijanden heeft. Wanneer we Psalm 83 bijvoorbeeld lezen, dan zien we in vers 3: ‘Uw vijanden maken getier en Uw haters steken de kop op.’ Maar er is hoop: wij zijn, volgens Paulus vijanden zijnde, toch verzoend met God door de dood van Zijn Zoon, de Ajil (Rom.5:10).
Jeled ילד heeft woordverband met Ajil. איל Het betekent kind en doet meteen denken aan wat Johannes in 1:12 sprak: ‘Maar zovelen Hem aangenomen hebben, die heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden…’ God Zelf heeft dit alles bewerkt. Zo zien we dat het onschuldige ram of het bokje uit onze Bijbelvertalingen, wel veel meer in zich herbergt dan we zouden denken…