Het‭ ‬hart‭ (‬לב‭ ‬lebh‭) ‬is het middelpunt van ons menszijn‭, ‬vanwaar de‭ ‬uitgangen des levens‭ ‬zijn‭ (‬Spr‭. ‬4:23‭). ‬Het is de plaats waar ons bestaan begon‭, ‬begint en beginnen zal‭. ‬Op zich is ons hart een leegte‭, ‬een‭ ‬holte‭ (‬van Ruler‭, ‬a.w‭. ‬135‭). ‬Het is als het Heilige der Heiligen‭: ‬een lege kamer‭. ‬In die leegte is God begonnen‭, ‬heeft Hij onze naam‭, ‬ons unieke programma uitgeroepen‭. ‬Ook elke samenleving heeft een hart‭, ‬een leegte in het midden‭. ‬

De‭ ‬taal‭ ‬van het hart is een strikt persoonlijke taal met eigen woorden of woordbetekenissen‭. ‬Hart-taal kan ook tongentaal zijn‭, ‬met klanken waar onze logica niet goed bij kan‭: ‬er is een vóór-logische taal‭, ‬een kindertaal‭ (‬brabbeltaal‭) ‬die alleen voor een liefhebbende moeder verstaanbaar is‭, ‬én er is een nà-logische of boven-logische taal‭, ‬met voor buitenstaanders onverstaanbare klanken‭, ‬een tongentaal‭, ‬waarin het hart zich luchten kan‭, ‬waarin ons wezen‭, ‬onze naam‭ ‬zich uitspreekt‭ (‬1‭ ‬Cor‭. ‬14:2‭).‬

De Hebreeuwse Bijbel‭, ‬Tenach‭, ‬begint met de letter Beth‭ ‬ב‭ ‬en eindigt met de letter Lamed‭. ‬ל‭ ‬Ook het laatste woord van de Thora eindigt met de Lamed‭. ‬Aan het eind van Loofhuttenfeest/Sukkot leest men in de synagoge het laatste stukje tekst van Devariem/Deuteronomium en in één stuk door de eerste verzen van Bereshiet/Genesis‭. ‬

Dan komen de Lamed‭ ‬ל‭ ‬en Beth‭ ‬ב‭ ‬even samen in één ademtocht‭: ‬lebh‭. ‬לב‭ ‬Dat is vast niet toevallig maar mag ons toevallen‭: ‬Zijn Woorden naar binnen laten komen‭, ‬ons hart in‭. ‬Mijn zoon‮…‬ geef mij je hart‭ ‬לב‭ ‬(Spr. 23:26‭). _‬