Tijdens de verlichting in Frankrijk leefde de schrijver Voltaire‭. ‬Hij zag de Joden als een koppig‭, ‬afgezonderd volk‭, ‬dat een onzichtbare God aanbad en weigerde deel te nemen aan openbare riten‭, ‬aan de spelen‭, ‬aan de cultus van de keizer‭, ‬dat de gastvrijheid van anderen afwees‭, ‬het voedsel en de wijn die werden aangeboden als teken van hartelijkheid‭, ‬die paradeerden als de uitverkorenen van hun God‭, ‬die elke zevende dag hun werk in de steek lieten‭, ‬wat konden die mensen anders zijn dan mensenhaters‭, ‬lui‭, ‬kwaadaardig en intrinsiek slecht‭?‬

Hij was het eens met het antisemitisme van Cicero‭, ‬een belangrijke Romeinse schrijver uit de 2e eeuw‭: ‬‘Zij worden allemaal geboren met een hevig fanatisme in hun hart‭, ‬net als de Bretons en de Germanen geboren worden met blond haar‭. ‬Het zou mij volstrekt niet verbazen als deze mensen op zekere dag levensgevaarlijk werden voor het menselijk ras‮…‬”

‭(‬Bron‭: ‬Omzwervingen‭, ‬Chaim Potok‭)‬

Hier spreekt de oeroude angst van mensen die‭, ‬net zoals Farao‭, ‬bang waren dat de Israëlieten hen zouden overmeesteren en in alles de baas zouden worden‭.‬