De zomertijd is treurtijd in de Joodse samenleving
In Israël kent men geen natte zomers, wel hete zomers, maar in de Joodse traditie is in feite elke zomer gekarakteriseerd door een speciale treurtijd: de treurperiode die dit jaar (2012) bijna de hele maand juli omvat van de 8e tot en met 29e juli = vanaf de treurdag over het begin van de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70 tot en met de verwoesting van de Tempel, het Gebedshuis, het Lofcentrum op de Berg Tsion.
Is het eigenlijk niet vreemd dat wij daar geen traan om laten, er zelfs geen moment bij stilstaan? Waarom treuren wij niet mee met het Joodse volk? Waarom is er geen speciale Zondag in de zomer tot treurdag uitgeroepen? Gaat het ons niet aan dat er in het centrum van de wereld geen lofcentrum meer is voor alle volken? Hebben niet Israëls profeten overduidelijk verkondigd dat eens alle volken zullen optrekken naar de Berg des Heren om Goddelijk Onderwijs te ontvangen over Zijn Programma voor vrede en welvaart op aarde? (Jesaja 2:1-4; Micha 4:1-4) En heeft niet ook Jehoshua`dit uitdrukkelijk onderstreept door te verwijzen naar dit profetisch perspectief: ‘Mijn huis zal een bedehuis (= lofcentrum) zijn voor alle volken?’ (Markus 11:17). Hangt de verbrokkeling en verwarring in onze huidige wereldsamenleving niet samen met het gemis aan een centraal Lof- en Ontmoetingscentrum in Jeruzalem, in het hart, in het brandpunt van de wereld?
Elders op deze site vindt U een uitgebreid artikel over ‘De Zondeval van het Christendom’. Daarin gaat het over de ‘drie missers’ waar dit gemis ook mee samenhangt. Het is geen lichte kost, U moet er wel even voor gaan zitten…