Dauw‭ ‬טל‭ ‬is een voorwaarde voor groei

Dauw is een vorm van neerslag‭, ‬die plotseling ontstaat‭ (‬2‭ ‬Samuël 17:12‭) ‬door grote temperatuursverschillen tussen dag en nacht‭. ‬Dit natuurfenomeen treedt overal op‭, ‬maar voornamelijk in de‭ ‬woestijn‭ ‬heeft dit een belangrijke invloed‭. ‬Dauw‭ ‬טל‭ ‬was in Bijbelse tijden‭ (‬en ook tegenwoordig‭) ‬onmisbaar‭: ‬buiten de regentijd was dit namelijk het enige water dat er was‭. ‬Niet alleen planten‭, ‬maar ook dieren zijn afhankelijk van dauw om te overleven in woestijnachtige gebieden met weinig neerslag‭. ‬De druppels die ontstaan door de dauw zijn schijnbaar van geringe hoeveelheid‭, ‬maar gezamenlijk kan het een behoorlijke hoeveelheid water opleveren‭. ‬Een goed voorbeeld hiervan in Richteren ‮ ‬ 6‭ laat zien dat als Gideon een met dauw bedekt wollen kleed uitwringt, dit‭ ‬een volle schaal aan water geeft‭. ‬Van dit principe maken woestijndieren en planten‭ (‬Spreuken 19:12‭) ‬dankbaar gebruik‭. ‬In de zomer wanneer er weinig regen valt‭, ‬is de dauw nodig voor de rijping van granen en vruchten‭. ‬Dauw ontstaat‭ ‬’s nachts‭ (‬Hooglied 5:2‭) ‬en bedekt de aarde als een deken‭. ‬

Het woord tal‭ ‬טל‭ ‬is afgeleid van het woord tálal‭ ‬טלל‭ ‬dat ook bedekken of overdekken betekent‭. ‬Het belang van dauw in Israël komt onder andere naar voren in Haggaï 1:10‭ ‬waar staat dat als er geen dauw uit de hemel komt‭, ‬dan zal er tevens geen‭ ‬oogst‭ ‬meer op de aarde zijn‭. ‬Toen Israël in de diaspora kwam‭, ‬heeft men deze noodzaak goed onthouden en is het blijven bidden voor de‭ ‬dauw in het land‭. ‬Zo werd aan de 9e zegening van het‭ ‬Achttiengebed‭ ‬vanaf de laatste dag van het Loofhuttenfeest‭ ‬Sukkoth‭ ‬de volgende zin toegevoegd‭: ‬’Geef regen en‭ ‬dauw‭ ‬טל‭ ‬tot‭ ‬zegen‭ ‬over de aardbodem’‭. ‬Regen en dauw worden vaak in combinatie met elkaar genoemd‭, ‬omdat dauw van dezelfde waarde voor het land is als de regen‭ (‬zie‭ ‬ook Job 38:28‭, ‬2‭ ‬Samuël 1:21‭, ‬Deuteronomium 32:2‭). ‬Dauw zorgt net als regen ervoor dat de‭ ‬oogst‭ ‬op aarde kan uitgroeien‭, ‬net als het andere plantenleven‭ (‬Daniël 4‭). ‬

Dauw‭ ‬טל‭ ‬staat symbool voor zegen

De eerste keer dat het woord tal‭ ‬טל‭ ‬gebruikt wordt in de Bijbel is bij de eerstgeboorte‭-‬zegen‭ ‬van Isaäk voor Jakob‭ (‬Genesis 27:28‭). ‬De dauw is een onmisbare voorwaarde voor de vettigheid van de aarde en de overvloed van koren en wijn in Isaäk’s zegen‭. ‬Ook Mozes’‭ ‬zegen voor de stam van Jozef is dat God zijn land zal zegenen met dauw‭ (‬Deuteronomium 33:13‭). ‬Bovendien geldt dit tevens voor het gehele volk‭: ‬Mozes zegent Israël dat het zal wonen in een land van koren en most en waar de dauw van de hemel zal‭ ‬neerdalen‭ (‬Deuteronomium 33:28‭). ‬

Het woord tal‭ ‬טל‭ ‬is synoniem voor een‭ ‬gezegend‭ ‬leven‭, ‬zoals Job aangeeft in zijn vroegere leven nog dauw te kennen op zijn oogst‭ (‬Job 29:19‭). ‬In Psalm 133‭ ‬komt het verband tussen zegen bêrákháh‭ ‬ברכה‭ ‬en tal duidelijk naar voren‭. ‬De Psalmist spreekt hier van dauw die wordt vergeleken met de zalfolie die over de baard van hogepriester Aäron vloeit‭, ‬vanaf de Hermon naar Zion‭, ‬want daar gebiedt de Heer Zijn‭ ‬zegen‭ ‬ברכה‭ ‬ bêrákháh‭ (‬Psalm 133:1-3‭). ‬Het woord‭ ‬tal‭ ‬טל‭  ‬is daarom eigenlijk synoniem met zegen zoals in Psalm 110‭: ‬‘De dauw van uw jeugd’‭ = ‬de zegen(ingen‭) ‬van het jeugdig zijn‭. ‬Daarnaast wordt het Woord van God in de Bijbel ook vergeleken met de dauw‭ (‬Deuteronomium 32:2‭).‬

Uitblijven van Dauw is dus een vloek‭ ‬

Zoals de dauw op het land een‭ ‬zegen‭ ‬is‭, ‬is het logisch dat uitblijven van dauw het tegenovergestelde is‭: ‬een‭ ‬vloek‭ (‬Jesaja 18:4‭). ‬Zo staat in 1‭ ‬Koningen 17:1‭ ‬dat Elia koning Achab vervloekt door te zeggen dat de eerstkomende jaren er geen dauw of regen zal komen‭. ‬In het klaaglied van David over de dood van Saul en zijn zoon Jonathan roept hij uit dat er als teken van‭ ‬rouw geen dauw op de bergen van Gilboa mag zijn‭ (‬2‭ ‬Samuel 1:21‭). ‬Als Efraïm opnieuw vervalt in‭ ‬afgodendienst wordt het vergeleken met‭ ‬tijdelijke‭, ‬vluchtige dauw die voor het daglicht al verdwijnt‭ (‬Hosea 6:4‭, ‬13:3‭). ‬

De oorsprong van de dauw is bij God

Het woord tal‭ ‬טל‭ ‬komt vaak voor samen met het tweelingwoord‭ ‬שמים‭ ‬shámajim‭ (‬Genesis 27:28‭, ‬39‭; ‬Deuteronomium 33:13‭, ‬28‭). ‬Er wordt dan gesproken over de dauw‭ ‬des hemels‭. ‬Dauw is water dat uit hemel komt en op aarde neervalt‭, ‬en daarom als het ware een verbinding tussen het hemelse en het aardse‭. ‬De‭ ‬oorsprong‭ ‬van de dauw is namelijk bij God‭ (‬Job 38:28‭, ‬Spreuken 3:20‭). ‬Dauw symboliseert een geestelijke aspect‭, ‬zoals de damp die in Genesis 2:6‭ ‬de aardbodem bevochtigde‭. ‬In de profetie van Jesaja komt eenzelfde beeldspraak naar voren‭. ‬Jesaja spreekt hier over de dauw van God die op de‭ ‬aarde‭ ‬zal komen en degenen die in het stof zijn doet herleven‭ (‬Jesaja 26:19‭). ‬Zoals in Genesis bevochtigt deze‭ ‬levengevende dauw de aarde en komt de mens weer uit de aardbodem‭.‬

De dauw als Gods zorg

Dauw speelt een belangrijke rol voor Gods volk‭. ‬Het laat Gods‭ ‬zorg‭ ‬en zegen voor Zijn volk zien‭. ‬Tijdens de veertigjarige tocht door de woestijn zorgde God voor dauw samen met het‭ ‬manna‭ (‬Exodus 16:13‭, ‬14‭). ‬De dauw diende als onderlaag voor het manna‭, ‬als bedekking over de aardbodem‭ (‬Numeri 11:9‭). ‬De voorziening‭ ‬van dauw voor het volk Israël‭ ‬wordt ook prachtig gebruikt in een beeldspraak van Hosea‭. ‬In de toekomst zal God namelijk als‭ ‬dauw‭ ‬zijn voor het volk Israël‭, ‬waardoor het zal uitgroeien tot een grote boom‭ (‬Hosea 14:6-8‭). ‬De Messiaanse profetieën in de Schrift zijn ook verbonden aan de‭ ‬zegenrijke dauw‭, ‬zoals in Micha‭: ‬‘Het overblijfsel van Jakob zal in het midden van vele naties als‭ ‬dauw‭ ‬zijn van de Heere’‭ (‬Micha 5:6‭). ‬Bovendien wordt tevens gesproken over dauw in het Messiaanse vredesrijk‭. ‬Deze‭ ‬Messiaanse‭ ‬zegen zal zorgen dat de aarde haar opbrengst zal geven‭, ‬omdat de hemelen hun dauw zullen geven‭ (‬Zacharia 8:12‭). ‬