Getallen in de Bijbel zijn geen toevalligheden. Ze vallen ons, zogezegd, toe. Dat God, de Schepper, een weekindeling van zeven dagen heeft ingesteld, is Zijn keuze. Waarom koos Adonai niet voor 2 x 14 dagen of bijvoorbeeld 3 maal tien dagen om ongeveer een maand vol te maken? Zeven is sheva שבע in het Hebreeuws en verwijst naar volheid. Opvallend dat voor veel kinderen het getal zeven een soort geluksgetal is.
We komen in de Bijbel op zeer vele manieren het getal zeven tegen. We zullen er een aantal noemen. Denk aan de zeven dagen van de week; Esau עשו zou zevenmaal gewroken worden (Gen. 4: 24); God spreekt tot Noach dat over 7 dagen de regen, die tot de watervloed zal leiden, zal komen en dat hij van de reine dieren zeven paartjes in de ark moet leiden (Gen. 7:2 ev.), het zevenmaal sprenkelen van bloed bij het voorhang van het Heilige door de Hogepriester (Lev. 4:6); de droom van Farao met de zeven koeien en aren; de zeven omgangen rondom Jericho; de zeven zonen die Job nog mocht ontvangen na alle voorgaande verzoekingen (Job 42:13); de zeven vruchten van het Land; de zeven dagen dat we matses eten tijdens de Pesachdagen (Ex.12:15); de zeven armen van de Menora en de zeven dagen van Sukkoth/Loofhuttenfeest סוכות (Lev. 23:34); het tellen van de zeven weken na de eerste shabat van Pesach tot Shavuoth/Wekenfeest; David was zeven jaar koning in Hebron (2 Sam.2:11); de zeven keer zeven dagen dat Moshe, Eliyahu en Jehoshua in de woestijn de stilte ingingen om naar Adonai te luisteren; ik loof U zeven maal per dag zegt de psalmist in Ps. 119:164; de zeven keer zeven jaren dat Israël in de woestijn verbleef en bv de zeven keer zeven jaren tot het Jubeljaar aangebroken is. De Tempel van Salomo werd in zeven jaar voltooid en er zijn verder een heleboel diepzinnige zevens waar vast boeiende woordstudies over te maken zijn :-).
Shebha hangt ook samen met het werkwoord sabha, שבע met een Sin in plaats van een Shin. Sabha betekent vol zijn, gevuld zijn met, tevreden zijn. Zeven dagen is een volheid en op de zevende dag mogen wij DV, be ezrat haShem, tevreden terugkijken op de afgelopen week.
In het Hebreeuws heet de zevende letter de Zajin, ז de Z, en verwijst naar de zevende dag, de shabat. De betekenis van zajin זין is zwaard, wapenstok. Het zwaard is symbool voor het handhaven van de orde, de discipline.
In de vormgeving van de letter Zajin zien we een wat gebogen letter Waw ו (de letter die voorafgaat aan de Zajin). Waw, de zesde letter, staat symbool voor de rechtopstaande mens die op de zesde dag geschapen werd.
De ‘rechtopstaande mens’ mag (of is het moet…?) op de zevende dag als het ware even door de knieën om even stil te staan, uit te rusten, op adem te komen, zoals de Schepper Zelf herademde (Gen.2:2). Met name op de Zajindag mogen we orde en discipline leren aan de hand van Adonai’s Onderwijs.
De betekenis van JHWH, God de Schepper, is in wezen een Tijdsvorm: Aanwezig zijn en Hij is heel precies in Zijn Tijd. Hij heeft de zgn. moadiem, מועדים de getijden, die wij ook wel feesten van Adonai noemen, zeer bewust vastgezet en vastgekoppeld aan de aardse tijdsaanduidingen, hemellichamen zon en maan. Moadiem komt van het Hebreeuwse werkwoord ja’ad, יעד vastzetten.
Alles heeft Hij vooraf bepaald en niets is toevallig zo, of gebeurt zomaar. Alles is geordend in een strak Goddelijk tijdsschema en daarin, daarbinnen, leven wij. Zoals ook Paulus het zegt: in Hem bewegen wij, in Hem zijn wij (Hand. 17:28).
Wanneer wij mensen, wezens die naar Zijn Beeld geschapen zijn (Gen.1:27), de door God vastgezette tijdsindelingen van week en maand loslaten en de tijd niet ordenen, disciplineren, dan is er nooit ware rust. Ware rust ontstaat binnen het kader van strak geordende tijd. De geordende tijden zijn geen lege tijden maar gedenktijden, waarop we met plezier mogen terug kijken naar al wat Israëls God voor ons gedaan heeft.
De letter Zajin ז Z, verwijst ook naar de grote Zevende dag, de Dag van de shabatsvrede vanuit Tsion voor alle volken (Jes. 2: 1-4; Micha 4:1-4).
Deze vrede zal ooit wereldwijd komen onder Gods heerschappij. Is het dan niet opmerkelijk dat in ons Westerse-Latijnse alfabet de Zajin/Z volledig naar achteren is gebonjourd? Hiermee verloor de Zajin/Z zijn centrale en symbolische plaats. Men plaatste deze beloftevolle letter van de Bijbel en voor Israël zelfs nog na de grote onbekende X!
In het Griekse alfabet is de letter Zetha ook de Z en heeft de getalswaarde zeven. Vreemd genoeg wordt in de opsomming van het Griekse alfabet de zesde letter, de wau of digamma, als letter niet meer gebruikt en dient alleen nog als cijfer 6. Daarom wordt de Zetha als zesde letter genoemd: Alfa, Beta, Gamma, Delta, Epsilon, Zetha etc…
Een andere alfabetische volgorde is een andere wijze van denken. De Z helemaal achteraan geschoven geeft aan dat de Latijns-Westerse-Romeinse cultuur geen raad weet met het gegeven van de zevende dag, de originele shabbatsdag.
Het zegt vooral ook dat men binnen de horizon van de geschiedenis geen hoop meer heeft op een wereldwijde shabbatsvrede vanuit Jeruzalem voor alle volken. Er is in onze Romeinse-Ezau cultuur geen oog voor de blijvende beloften aan Jacob, geen visie op de toekomst van het Joodse volk. Hun terugkeer naar het land der vaderen ziet men niet als een profetische vervulling van wat al eeuwen geleden geschreven is dat Tsion het middelpunt zal zijn van een nieuwe volkerensamenleving: Israël als de ‘naaf’ in het wiel van de zeventig goyim/volkeren. Integendeel… Rome blijft dromen over zichzelf.
De op Rome gebaseerde kerk is in de plaats van Israël gekomen en de zogenaamde ‘vrede op aarde’ is iets voor de hemel, voor na de X.
Maar we weten het zeker: Gods aardse Koninkrijk zal heersen over heel de schepping, niet vanuit Rome of Bagdad, maar vanuit Tsion ציון, de stad van waaruit de Regels worden opgesteld צוה.