Tijdstipartikelen

De God der Hebreeën is ‘echad, enig, uniek. Hij is niet één van de vele volksgoden of scheppingsmachten (‘elohim of tsêbha`oth), Hij is niet de God van de filosofen, niet te vereenzelvigen met het meest algemene, met wat in...

En Hij zal een נס nés, een banier oprichten onder de heidenen en Hij zal de verdrevenen van Israel verzamelen en de verstrooiden uit Juda vergaderen van de vier einden des aardrijks.”

Voor de stelling dat het Germaanse woord god afgeleid is van het Hebreeuwse ‘êchod is geen volledig gefundeerd wetenschappelijk bewijs. Maar er is een prachtige aanwijzing in die richting.

Sod als werkwoord is heimelijk overleggen. Denk bv aan de מוסד mósád: (geheime dienst), fundament, verborgen ondergrond.

Een zegenspreuk is een zin met een zware lading, een ‘ingedikt gezegde’ waarin een lang verhaal in een paar woorden is samengevat. Het zijn krachttermen, die een krachtige uitwerking hebben: er gebeurt iets als er gezegend wordt.

De Bijbel spreekt niet alleen over Israëls God als Elohim, maar ook over nog andersoortige geestelijke grootheden die boven ons uitreiken in ruimte en tijd.

In de Bijbel vinden we op meerdere plaatsen de opmerking, dat God de hemel heeft uitgespannen, en nog steeds uitspant. Gaat dat alleen maar over de uitdijing van het heelal, of bieden Bijbel en wetenschap nog andere gezichtspunten?

‘God is Eén, niet drie, er zijn geen drie goden.’ Dat klopt, maar Hij heeft wel meerdere verschijningsvormen en dat begint al in Genesis 1:1-3. Argumenten voor de stelling dat Jehoshua God is.